Hep 5 Yaşında

13 haziran 1984 günü öğle saatlerinde dünyaya gelmesi beklenen bir bebekken, herkes gibi annemin karnından ayrılmayı başaramamıştım. 24 saat sonra kalbimin artık atmadığı, doktorların beni annemin karnından alacağı o tüm ümitlerin kaybolduğu an, sanki birden bire kaderim yazıldı. inadına bu dünyaya gelecektim. ne olursa olsun savaşacaktım, benden tüm ümitlerin kesildiği an bile ben dönecektim. ben hiç beklenmeyendim ve geldiğine en çok sevinilendim…

o 24 saat ne kadar zarar verirse versin bazı şeylere ben olduğum şeyi hep çok sevdim. oyuncakları çok sevdim, pijamaları çok sevdim, uyumayı çok sevdim, noeli çok sevdim, film müziklerini çok sevdim. bir de birkaç insanı sevdim işte. çünkü koskoca bir ömrü geçirip onları hiç sevmemek olmazdı. onlar o kadar güzeldiler.

bense hep 5 yaşımdaydım.

oyuncakları, pijamaları ve noel heyecanı ile…