kasım 27, 2019

bugünlerde istanbul’daki yaşamımı çok özlüyorum. sen istanbul’dan ayrılıp libya’ya gidince, yüzüne bile bakmadığım yaşantımı. yıllarca kullanacağım sanıp satın aldığım kırmızı arabamı satışımı, en güzel noel hediyelerimden biri olan kırmızı bisikletimi bir gence verişimi, brüksel’de avrupa komisyonu binasından çıkarken bir daha girmeyeceğim buraya diye yemin ederek işimden istifa edişimi hatırlıyorum.

sen yokken anlamı yoktu hiçbirinin. senin olmadığın istanbul’da, neye sahip olursam olayım, bir dakika daha kalamazdım. 

çocuk kalpli