mayıs 27, 2020

birinin senin gibi birini üzmesi için aklını yitirmiş olması gerekir. ben, tam olarak öyleydim o zamanlar ama sana da demiştim ya, benim bu ayrılığa ihtiyacım vardı. başka türlü değerini anlayamazdım. keşkeleri, iyi kilere dönüştürmek istiyorum artık. öleceğimi bilsen de hemen çık gel, ben sensiz de ölüyorum.

&

küçük prens’te gelenekleri anlatan bir bölüm var ya hani, hep aynı zamanda gelmeyi söyleyen. ben de öyle, her gün, aynı zamanda geliyorum ama birkaç satır sonra örnek olarak bir günden de bahsediyor. o gün de perşembe. yani mutlu perşembemiz. ikimizin de doğduğu gün. o kitabı bana sen okutmuştun. görüyorsun değil mi, nasıl da zamanla anlamlanıyor yaşadıklarımız? seni kırdığım için üzülüyorum ama bunları bulabilmek için gerçekten uzağında kalmam gerekiyordu. 

çocuk kalpli