calm.

bazen neden ilaç kullanmak zorundayım diye düşünsem de, öyle rahatlamış uyanıyorum ki bazı sabahlar, oh diyorum iyi ki ilaçlarım var. dün anlayamadığım bir mutluluk fırtınasının içine düşmüştüm. sevinçten delirecek gibiydim. ilaçlarım dün gece düzeltmiş bu problemi. bugün yine olması gerektiği gibiyim. gerçi az önce çatıya oturdum ama sincaplarımın fıstık kabuklarını temizlemek için çıkmıştım, güzel göründü bir an. eşimin babası bir ton laf etti dün. çatıya onca para verdim, camdan besleme şu sincapları diye kızdı bana. çıkıp bunları temizledim. çünkü sincapları camdan beslemeye devam edeceğim.

IMG_7438

eşimle yeni bir anlaşma yaptık. eğer onunla empire’a gidersem, haziran’da fabrika işine dönmeme onay verdi. zaten tek şeyi anlaşmasız kabul etse şaşarım. yine de bugün, yarın gidecek bir durumum yok. kendimi psikolojik olarak hazırlamam lazım. bir de yola çok erken çıkıp, çok erken dönmeliyiz. yatış saatimi 1 dakika bile geçirmek istemiyorum. buna emin oluncaya kadar yola çıkmayacağım. üzümlü kekime verdiğim sözü tutmam gerek.

hem yaz güneş kremlerim de gelmedi. beni orada dağa, tepeye tırmandıracaksın, yüzüm gözüm yanacak. her amerikan erkeği gibi dağa tırmanmaktan hoşlanan bir adam kendisi. hatta türkiye’de kaçkar’a tırmandık beraber. bunu yaptığımıza hala inanamıyorum. düz yolda bile düşen ben, o gün iyi ölmedim. güzeldi ama. harika hissettiren bir şeydi zirvede olmak.

IMG_3333

birkaç gün önce de vermont’taki dağları çok özledim diye geldi. özleme diye kapattım konuyu direk. kendi evime, aileme gitmek istiyorum. bu yaz, göl evine gitme gibi bir durumumuz söz konusu bile olamaz. bu dünyada bir tek üzümlü kekimin tüm yolculuk planlarına sorgusuz sualsiz katılırım. onun dışında, imkanım olan yerlere bile böyle zorla götürülüyorum.

aslında tüm avrupa’yı şehir şehir gezdim ama hep iş içindi. paramı böyle kazanıyordum. tam zamanında birleşik devletler’e taşındığımızı da düşünüyorum. artık her hafta başka bir ülkeye, başka şehirlere uçacak kadar enerjik de hissetmiyordum. gerçi buraya da sadece 3 yıllığına, ben vatandaşlığımı alıncaya kadar gelmiştik güya ama öyle olmayacağı da kesinlik kazandı türkiye’deki şartlar zorlaşınca. dolar biz geldiğimizde 4 liraydı. şimdi 7 oldu. burada iyi bir birikim yapmanın önemi nerdeyse 2 kart arttı. tabi çalışabilmek için önce iyi bir sağlığa sahip olmak gerekiyor. ben bunu başaramadım buradaki ilk 2 yılımda.

artık değiştirmeyi düşünüyorum ama.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.