çünkü hemen hayır.

instagram bio’nda, adını, sevimli bir balina ile yazmışsın. balina da mavi üstelik. çok korkuyordum tamamen büyümenden. öyle rahatladım ki bugün, öyle iyi geldi ki, o balina şu an sanki üzerimde zıplayıp denize düşüyor. sen, o balina’dan çok daha tatlısın, o da sevimli ama sen bir başkasın. 

çocuk kalpli

profili gizli de olsa, arada sırada instagram sayfasına bakıyorum üzümlü kekin. eğer profil fotoğrafını değiştirdiyse, çalarım diye. belki çikolatalı pudinge benzeyen başka bir fotoğrafını koyar diye.

dün baktığımda profiline mavi bir balina emojisi koymuştu. fotoğrafından daha çok mutlu etti beni. ohh büyümemiş diye evde havalara zıpladım. çok korkuyordum bundan. libya’da gördüğü ve yaşadığı şeyler onu büyümek zorunda bırakmıştır diye çok korkuyordum. öyle bir yere gelebilirdi ki bu ciddilik, o, birgün dönse bile ben utanır yanında kalamazdım. büyümemiş. yani büyümüş de, çok büyümemiş, tamamen arkasında bırakmamış bir şeyleri.

bu 3.05, onun da çok hoşuna gitti. dün gece kucağında inanılmaz bir şey söyledi. seni sevdiğim sürece hep bir yanım çocuk kalacak söz veriyorum, dedi. ben de buna güvenerek, yatma saatim 8.30 olsun mu yaz geldi, dedim. hayır, dedi. hemen hayır dedin, dedim. çünkü hemen hayır, diye güldü.

eşim şansına küssün artık. dün doktorlarımızla konuştuktan sonra günlük yaşamımızı programlama kararı almıştık. o da artık uykucu bir reçete kullanıyor. akşam yemeği kaçta, yatış saati kaçta belirlememiz gerekiyordu. 8.30 olsun istiyordu ama olmadı ne yazık ki. 6.30 yemek, 7.00 ilaç, 7.30 da yatak saati.

istanbul’da olmak isterdim. istanbul’daki hayatımı çok özledim. bu aşağıdaki duvar kağıdı istediğim gibi olmamıştı ama oradaki odamı özledim. istanbul’da da ayrı odalarda uyurduk eşimle ama o zaman yardımcımız vardı. uyumak dışında hiçbir şeye kafa yormamız, evin günlük işlerine dair planlama yapmamız gerekmiyordu.

IMG_3439

bugün daha da iyiyim. artık buhar makinasını kapatabilirim sanırım. 3 gündür aralıksız çalıştırıyorum. 3 gün daha çalıştırsam bir daha normal odada nefes alamam.

öyle işte, üzümlü kekim izin vermedi yaz yatış saatine. o zaman ben de bir an önce başlayayım yeni güne. çıkıp biraz yürüyeyim. onu düşünerek müzik dinleyeyim sokaklarda. bilen bilir, ben üzümlü kekimi çok severim.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.