venus.

bugün, son hayalimi aslında çoktan gerçekleştirdiğimizi farkettim. yani en azından, ben denemiştim. bir gün yeni uyandığında yavru rakunlar gibi oynamaya çalışmıştım seninle. sen beni üzerinden atmıştın. genelde sabahları çok huysuzsundur ama çok üzülmüştüm ben. çünkü bunu daha önce başka kimseye yapmamıştım. 

yine de denemeye değerdi. yine bulsam, yine denerim. yine at, hiç sorun değil. yeter ki hayatımda ol. o huysuz sabahlarını bile özledim.

çocuk kalpli

bazılarımız gündüz insanı değildir. gündüzleri neşeli kalkmazlar. ben depresyonda değilsem, çok neşeli kalkarım ama üzümlü kekim öyle değildir. nedeni iyi uyumaması da olabilir bilmiyorum ama yüzü hep asıktır gündüzleri. bugün keşke rakunlar gibi olsaydık demiştim. aslında düşündüm de ben çoktan denemiştim…

üzümlü kekimle sadece bir kere yurtdışına çıktık. o da romanya seyahatimizdi. bu seyahatte başımıza, daha doğrusu benim başıma ummadığım bir şey geldi. çift kişilik yatakta yatmalıydık 1 hafta boyunca. bu benim için çok zordu. daha önce beraber uyumuştuk ama 1 hafta korkunç bir süreydi benim için. uyumaktan kastım, gerçekten uyumak bu arada. hatta öyle bir şey ki, biz eşimle bunu üst üste 3 gün yapabildik sadece. 4. gün; bize göre değilmiş, ikimizin de iyi uyumaya ihtiyacı var, buna gerek yok, sadece özel zamanlarda yaparız bunu dedik ve bir türlü yapamadık sonra. o özel zamanlarda bile başaramadık. ikimiz için de uyku çok önemli. hatta her şey. en son, geçen yıl kuzey ışıklarını görmek için kanada’ya gittiğimizde aynı yatakta uyuduk ama o daha çok aynı yatakta bayılmaktı. öyle yorgunduk ki, o kıyafetlerini bile çıkarmadan yorganın altına atmıştı kendini. yani özetle beceremedik bunu.

üzümlü kekimle öyle olmadı. ben çok güvende ve mutlu hissetmeye başladım birkaç günden sonra ve bunu davranışlarıma yansıttım. tıpkı yeni doğmuş ama kardeşini nasıl seveceğini keşfetmeye çalışan, videosunu paylaştığım rakun gibi hareketler yapmaya başladım. aynı o rakun gibi o uyurken sarıldım ama o kovdu tabi. kendini pek rakun gibi hissetmiyordu sanırım. zaten sabahları huzursuzdur, bir de ben öyle sevgi topu olarak gelince, direk gelişime vurdu.

üzüldüm tabi. hayatımda hiç öyle şeyler hissetmemiş, bir insana öyle sarılmamıştım. umarım birgün, bir kere daha denerim. aynı şeyleri yine yapasım var. hayvanlar gibi hissediyorum kendimi çoğu zaman. bu rakun gibi hissediyorum. böyle sevdiğim şeyle saatlerce oynamak istiyorum. ona sarılmak veya kafasına gözüne yatmak, sonra onunla birlikte yere düşmek gibi aptalca şeyler. aynı o rakun gibi.

hayallerim işte bunlar.

bugün, belki spor veya yürüyüş yapmadım ama yine de dışarı attım kendimi. markete gidip alışveriş yaptım. her yer anma günü süsleri dolmuştu.

IMG_7276

tabi kutlanmayacak bu yıl. bir bayram daha kaybediyoruz böylelikle.

IMG_7266

alışveriş yaparken, son zamanlarda yaşadıklarımı biraz daha düşündüm. üzümlü kekimin neden bu kadar kızgın olduğunu anlamaya çalıştım. sonra anladım ki, paskalya devresinde, tüm o uyumamama yardım ettiği günler, eşim tarafından mahvedilmişti. gerçek hayatta bilmiyor ki diyebilirsiniz. onu da düşündüm. isterse tek soru ile her şeyi öğrenebilir. sadece, sağlık şartlarımı göz önünde bulundurarak, bu virüs sürecini nasıl geçirdiğini merak ettim dese, oradan yine o rüyadaki haline gelmesi 10 saniyesini alır. etiyopya’da bir çadırın içinde yaşamıyordur, şehir merkezinde yaşıyordur, haberi vardır tüm dünyadan. birleşik devletler’e olanları da görmüştür. tek kelime de yalan söyleyemem artık. her şeyi anlatırım.

umarım rüyadaki cezası ile kalır o zaman.

bu venüs olma cezasını da sevdim ben zaten. bugün kendime hayali bir yunan mitolojisi yazdım.

“çocuk kalpli, gün içerisinde istediği zamanlar ortaya çıkıp, istediği zamanlar uyuyan bir çocuktur ama tanrısı ona gündüz uyumamayı öğretmiştir ve onu bir daha gündüz uyumaması konusunda tembihlemiştir. çünkü gün içinde uyumadığı her an tanrısını sevmektedir. çocuk kalpli, elinde olmadan da olsa tanrısının bu istediğini başaramaz. birgün tanrısı onu uyurken bulur yine. buna çok öfkelenir ve onu yıldıza çevirir. çocuk kalpli, artık sadece gün doğarken ve akşamları batarken görünebilecek bir yıldızdır. bu süreler dışında, artık ona, tanrısından başka kimse ulaşamayacaktır.”

mutlu geceler,

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.