love me like you do.

ben de tüm ebeveynler gibi karantina sırasında tüm zamanımı çocuklarımla geçiriyorum:

IMG_3712

depresyona girdim. son yaşananlardan sonra girmemem büyük bir mucizeydi zaten. böyle hiçbir şey yapmama isteği, böyle bir hayatı siz yaşayın, beni bir rahat bırakıncılık çöktü, dün üzerime.

bir süre ara vermeye karar verdim bazı şeylere. astral seyahate çıkmayacağım uzun bir süre. dün yüzüstü yattım rahatsız bir şekilde. işler tehlikeli bir hal almaya başladı yine. çok fazla haşır neşiriz arkadaşımla. çok az kaldı oradaki haline alışmama ve dünyadakini terketmeme. bunu şu an istemiyorum. nedenini bilmiyorum ama bir şey sakın yapma diyor. belki sonra yaparım ama şu an değil. vazgeçmenin eşiğindeyim ama yine bir şey dur diyor.

ah ben ve benim bu hislerim…

bu karantina günlerinde bol bol kartpostal yazarım dedim arkadaşıma ama kartları bastırmada ciddi sorun yaşıyorum. şuna bak 3 günlük teslim ücreti ödedim, 10 gün sonra gönderiyorlar. onu da gönderirler umarım. bir gecikme maili daha alırsam olay çıkarırım. elim hızlandı şu an, en kısa zamanda kartı yazmam lazım.

Screen Shot 2020-04-02 at 06.22.29

bugün 21. gün. gerçekten başarmak istediğimden midir bilmiyorum ama psikolojik olarak başarabilir hissediyorum ve ben böyle hissettikçe bir şeyler de yardım ediyor. mektupta arkadaşıma 6.30’da yatıyorum dedim, gerçekten o saatte yatıyorum. (bunu da neden 6.30 dediysem, 1 saat daha fazla koyabilirdim halbuki, tavuk gibi gün kararmadan yatıyorum şimdi, neyse ki yakın zamanda 7.30 olacak) böylelikle en az 11-12 saat uyumuş oluyorum. karantina’dayız ve işe gitmiyorum, çok yorulmuyorum, hem fiziken hem ruhen.

sözümü tutacağım.

korona virüs güncellerine bakmayı bıraktık. birleşik devletler için çok trajik bir hal almaya başladı. artık, sadece korku ve panik yaratıyor rakamlar. hiçbirimiz bu işin sonunu göremiyoruz. nisan ayı özellikle, çok zorlu geçecek gibi. tabi hala bu iyi tahminler, nisan’da öldüreceğini öldürür sonra ölüm sayısı azalmaya başlar diye umuluyor.

ailem benim için çok endişeli. eşim zaten tamamen aklını yitirmiş durumda. dışarıdan aldığımız yiyecekleri bile dezenfekte mendille siliyor. dün mendilin kokusu geldi muzun üzerinden. dövecektim. virüs seni bulacak, seni öldürecek hezeyanı bir bitmedi. dışarı çıkmanı istemiyorum diyor, dışarı çıkmazsam biz boşanırız seninle, emin misin buna, diyorum. çık ama hiçbir yeri elleme, hiçbir yere dokunma, insanların 2-3 metre uzağında dur, diyor. böyle gamlı baykuş gibi. vurucam elimin tersi ile az kaldı.

21. gün. 10 gün kaldı. dayan bebeğim. sonra birkaç gün canavar gibi uyuyacaksın.

herkese mutlu sabahlar.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.