east grand rapids.

michigan’da tüm hayat durdu. önce evden çalışma kararı alınmıştı. şimdi 14 nisan’a kadar resim tatil ilan edildi. tüm organizasyonlarımız, aylardır üzerine çalıştığımız tüm faliyetler iptal oldu. eyalet, zararı aile başına 4000 dolara kadar karşılayacağını söyledi ama bunun mülteciler için mümkün olabilmesi için benim o evrakları doldurmam gerekiyor. kendi imkanlarımla doldursam, doldurduklarımı imzalattırmam, notarize ettirmem gerekiyor. o kişiyi bankaya götürmem gerekiyor. gerekiyor da gerekiyor.

borsa %35 değer kaybetti. eşimin babası yaklaşık 130.000 dolar kaybettikten sonra herkes gibi borsadan parasını çekti. herkes borsadan parasını alıyor, bu borsa daha da değer kaybedecek demek. amerikan borsasının yıkılması, büyük bir kulenin, küçük evlerin üzerine yıkılması gibidir. tahmin edin o evler kimin?

çok zor günler bekliyor hepimizi. ben özellikle ailem için çok endişeliyim. tabi onlar da benim için endişeli. sıradan bir soğuk algınlığını bile yorgan döşek yatarak geçiriyorum. umarım kimseye bir şey olmaz, işe yarar tüm bu eve kapanmalar.

bugün 12. gün. dün gece geç yatınca ben bugün biraz uykulu kalktım. uyumamak adına kendimi dışarı attım. bu saate kadar dışardaydım. çünkü eve girsem uyuyacaktım. hala uyuyacağım ama en azından akşam 5’e kadar dayanmak istiyorum uyku perhizinin bozulmaması adına.

çünkü annem çok mutlu.

birkaç gündür annem bendeki bazı değişikliklerin farkındaydı. ne zaman arasa, uyumuyordum ve dışarıdaydım. bugün bana, ne oldu da, o yataktan sonunda çıktın diye sordu. rüyamda seni gördüğümü ve böyle istediğini söyledim. rüyada bile insana hayrı dokunacak kadar iyi bir evlat yetiştirdikleri için anne ve babana teşekkür etmek istedi.

aslında ben de teşekkür etmek istedim. rüyada bile olsa, bana hayat akışımı değiştirebilecek birini yetiştirdikleri için çok şanslıyım. 

sen hissediyor musun bu uyumadıklarımı ama annem çok mutlu oldu a. bugün yüzü ikinci defa sayende güldü. 

çok teşekkür ederim.

çocuk kalpli

anne ve babasını tanıyorum arkadaşımın, kendi hallerinde, mütevazi, şirin insanlar. zaten öyle bir anne, babanın kötü bir çocuk yetiştirme şansı %0’dı ama bana denk geldiği için şanslıyım. yazılarımı okuyanlar hep şunu söylüyor.

“sen çok iyi birisin.”

değilim. sadece farklıyım. yaratılışım farklı. sizinle aynı kişi değilim. ama arkadaşım sizin gibi biri ve iyi. hatta benden daha iyi. işte böyle olunca uğruna kocaman bir blog yazıyorsunuz ve en sevdiğiniz şeyden vazgeçiyorsunuz. ailesine teşekkür ediyorsunuz.

ben dışarı çıkıyorum, çok kötü uyku bastırdı şu an. 5’e kadar biraz daha dolaşayım. bakalım, doğu grand rapids caddelerinde daha başka neler varmış. bayılacağım şu an.

IMG_5668

mutlu geceler,

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.