home office.

bugün, öğle uykusuz 2. günüm çünkü dün uyku perhizine sıfırdan başladım. aslında uyku saatlerim biraz dengesiz şu an. iki gündür gece geç yatıp, sabah kalkamıyorum. bugün erken yatarım umarım. uykumu iyi almam gerekiyor, yoksa sayaç başa dönebilir yine nöbet geçirebileceğimden dolayı. dün gece erken yatamadım çünkü çizerime, yeni kartpostal için tam olarak ne istediğimi anlatmam gerekti. o da tamam yaparız ama bunu ücrete yansıtırım, bu kartta indirim yapamam, dedi. ben de öyle olunca uzun uzun anlattım her şeyi.

bu ay kartpostal yazma ayı olarak geçebilir. aslında zamana yayacaktım ama nasılsa 1-2 yıl sonra arkadaşımın eline geçecek hepsi, o yüzden rahatım bu konuda da. tabi içimde yine yakın bir zamanda ankara’da olacağına dair bir his de var bu virüs yüzünden. umarım öyle yapar. ona bir şey olsun istemiyorum. öleceğini düşünmüyorum ama hiçbir şekilde karantinaya alınsın istemem. ona göre değil bir yerde kapalı kalmak. çok üzülür.

eşim evden ayrılmanın planlarını yapıyor şu an ama ailesinin evine de gidemez, yaşlı annesi babası. kardeşi ile yaşayacak bir süre sanırım. benim için çok korkuyor. astım ve sinüzit gibi kronik solunum yolu rahatsızlıklarım var. bazı günler alışverişe de gitmesi gerekecek. oradan virüs alır gelir, sana bulaştırırım, diyor. saçmalama desem de gidecek sanırım. size kaldım yani, gece gündüz blog, twitter, mail, her türlü boş muhabbet.

home office çalışmak da on numara oldu. bir süre uzaklaşmak çok iyi gelecek. aslında yaptığım işi bir süre daha yapıp, hiç dönmemek üzere ayrılmak istiyorum. bana çok ağır geliyor ve geri kalan hayatımda üzüntüden ve stresten uzak yaşamak zorundayım. şu an yaptığım işte ikisinin de ezici yükü altındayım. insanlara her zaman yardım eden biri oldum, yıllarca bir çok gence yardım ettim ama mültecilerle çalışmak hiçbirine benzemiyor. çoğu günler, gördüklerim karşısında, eve gidince ağlayacağım diye teselli ediyorum kendimi. ağlamamam söz konusu bile değil. duyduklarım çok fazla geliyor dünyama. tek bir şey yazayım ve bunun en basiti olduğunu söyleyeyim. 5 kişilik hispanik bir aileye, 6 akraba daha geliyor yasal olmayan yollarla ve hep beraber 2 odalı bir apartman dairesinde kalıyorlar. herkes yerde yan yana uyuyor geceleri. hep beraber uyuyup, hep beraber kalkıyorlar. çocukları var. hep böyle gitmiyor tabi, bir şekilde iş bulup, çocukların okullara yazılmalarını, bazı benefit’lerden yararlanmalarını sağlıyoruz ama çocuklar öyle bir yere düşmüş oluyorlar ki, onlar adına yaşadığım üzüntüyü tarif bile edemem.

okul otobüsü tüm sokaklardan çocuk topuyor. bizim mahalleden de çocuk alıyor ama malikanelerin olduğu yerlerden de çocuklar biniyor bu otobüse. sıradan mahalleler bile yaşadıkları o apartman dairesinden çok daha iyi şartlara sahip. malikaneleri hiç saymıyorum bile, onun önünden biz bile korkarak geçiyoruz, başımıza bir iş gelir mi acaba, diye. içinde ne döndüğü belirsiz o yerlerin.

ben bile ekonomik sıkıntıları olmayan bir ailenin çocuğuyken, çocukken bazı sınıf ayrımcılıklarına maruz kaldım. çok üzücü bir duyguydu. bu çocukların içinde yaşadığı yangını hayal bile edemiyorum.

dediğim gibi bu en basitiydi. benimse çok daha basit bir iş yapmam lazım. kendimi düşünmek zorundayım. bir sabah hiç uyanamayabilirim. belki ilerleyen hayatımda yeniden sağlığıma kavuştuğumda yine denerim bu işi ama şu an kaldıramıyorum. annem de bırakmam için ısrar ediyor, ikinci işime ağırlık vermemi ve orada kalmamı istiyor. bu son olayı söylemedim, sadece kardeşim biliyor, bunu bilse yeter artık kalk türkiye’ye gel diyecek zaten. bundan sonrakileri kardeşime de söylemeyeceğim. hatta en son planım hiçkimseye söylememekti ama pek mümkün olmadı.

2. gün. belki de iyi oldu bu ev hapsi. çok daha az yorulursam, çok daha az uyku ihtiyacım olur. arkadaşım için bunu başarmak zorundayım. kalbi bunu istiyor. istediğini alacak.

hepinize sevgiler ama sana daha çok sevgiler üzümlü kekim.

çocuk kalpli

 

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.