cochrane.

dünyanın en kötü yolculuğundan sonra cochrane’e ulaştık. sanırım birleştik devletler’den kanada’ya minibüs ile geçen ilk insanlarız. tarih bunu yazsın. kaldığımız otelin internet bağlantısı 1 haftadır bozukmuş ve data çekmiyor. bu yazıyı kahvaltıya geldiğimiz yerden paylaşıyorum. becca’ya küfrediyorum şu an. beni buraya gönderdiği yetmiyormuş gibi tüm aktivite planını da üzerime yıktırmış. herkes, bunu sen yapacakmışsın, becca öyle söyledi diye geliyor. ilaçlarımı da aldırdı elimden. rezil etti beni. corey, dün gelip, becca ilaçlarını zamanında almayı unutmaman konusunda endişeli, o yüzden ilaçları senden alıp, benim vermemi istiyor diye aldı elimden ilaçlarımı.

becca, bu konuda tartışılacak bir şey göremiyor. beni rezil etti ama ona göre bana iyilik yapıyor. elinde uyku ilacı bulundurmana asla izin vermem, seni çok seviyorum diye kapatıyor konuyu. bende bu kadar çok seviyorsan beni neden buraya gönderdin, bu ekiple çalışmıyorum bile ben normalde diye isyan ediyorum. beni yine kandırıp maç izlersen, bundan sonra olacakları görmeni istedim, geri kalan hayatını kanada’daki programlarda geçirmek istemiyorsan, maç izlemeyi bırakırsın diye sopasını gösteriyor. heyecanlanmıyorum ama artık diyorum. ben diyeceğimi dedim, gerisi senin tercihin diye bitiriyor konuşmayı. heyecanlar epileptik krizlerimi tetikliyor. haklı ama çok iyi bir seri yakaladık. sadece twitter’dan takip edeceğim sanırım. golleri paylaşın lütfen.

arkadaşıma gönderdiğim kartların altına: çocuk kalpli kanada sürgünündeyken yazasım var. 2 kartı da burada yazarım ben. hatta bu yüzden dün yolda 3. kartı da çizerimle konuştum. yine bir hayali anlatıyor ve olay londra’da geçiyor. çocuk kalpli ve arkadaşı londra’ya gitmiş. hatta taslak şu:

1936113-bigthumbnail

1, 2, 3, 4 numaralı nesneler aynen kalacak. arkadaşım ile ben görselin en önündeyiz. dün çizere yardımcı olmak amacıyla londra görseli arıyordum, otobüste chelsea 31 yazınca, dedim aradığım görsel bu. çok heyecanlandırdı bu kart beni. bence kartlar içinde en güzeli bu olacak.

dün yolda kartları çalışırken şunu düşündüm. sadece çocuk kalpli’nin, çok sevdiği arkadaşına yazdığı kartlar değil bunlar. hayatın arkadaşımı ödüllendirişi de. hakettiği değeri görüşü. düşünsenize türkiye’deki konforunuzu bırakıp, sevdiklerinizden çok uzakta, afrika’da insanlara yardım etmeye gitmişsiniz. bundan önce de libya’daydınız. bir kelime, sizin için 1000 kere yazılmayacak da kimin için yazılacak?

sevgiler,

çocuk kalpli

 

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. mesrapa dedi ki:

    Neden bilmem çok sevdim hikayenizi…

    Liked by 1 kişi

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Çok teşekkür ederim. 🧸

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.