yeni bir hayal.

keşke dünya turuna çıksak beraber. gittiğin o gizemli ülkeleri, bir kere de benimle gezsen. sen yanımdayken, başka dünyalar büyük gelmezdi hiç bana, yine öyle olsa. elimden tutup çok uzaklara götürsen…

çocuk kalpli

benim hayallerim yok ama rüyalarım var. rüyada gördüğüm şeylere hayal diyorum. çünkü bazı rüyalar harika hissettiriyor, ya keşke böyle bir şey olsaydı diye uyanıyorum bazen. bu sabah uyandığımda keşke arkadaşımla beraber dünya turuna çıksak derken buldum kendimi. o kadar güzel bir duyguydu ki sürekli yanında olmak, sanki evlenmek gibiydi, eşimle evde ne kadar huzurluysam ve güvende hissediyorsam onunla da öyleydi. aylarca sıkılmadan gezdik, dolaştık. onu anlatıyordu işte bugünkü 3.05.

arkadaşımın yolculuk notlarını takip ederken, kendi gibi başka gezginleri de okurdum. bazıları arkadaşları ile dolaşıyordu dünyayı. belki de yıllar süren bu özlemi ancak uzun bir seyahat iyileştirirdi. aslında neden olmasın ki dedim, bazı ülkeler beni korkutsa da avrupa’nın tüm ülkelerini ziyaret ettim hatta bazı ülkelerin başkentlerini sokak sokak biliyorum, nereden kaç numaralı otobüs geçtiğini şu an sorsalar söyleyebilirim. şu an da amerika’da yaşıyorum. yine de benim durumumdaki biri için çok zor belki ama imkansız değil. onun için yaparım. onun için bunu da yaparım. yanımda olsun yeter ki, aylarca yorulmadan dolaşırım.

sanırım yeni bir hayale ihtiyacım vardı. bunu da en güzel hayallerimin yanına eklemek istedim bugün…

kar yağıyor ama kardan adam yapılacak kalınlıkta değil. ben de sincaplarımı güvene aldım. onlara yaptığım eve, kullanmadığımız başka kartonları da yığdım bugün. bol bol da yem döküyorum. michigan’da hayvanlar için kışın hayat çok zor. yiyecek bulamıyorlar her yer karla örtüldüğü için. gece çamaşırhanenin penceresini de açık bırakacağım. içeri girmek istiyorlarsa girsinler. en fazla çamaşırhanenin halıfleksi’ni kirletirler. kapı kapalı olduğundan öyle aşırı bir soğuk da gelmez yukarı. açacam camı bu gece yani, kafaya koydum.

becca çok komik biri. çok da akıllı. az önce bana uğradı. doğum kontrol hapı getirmiş. kullanmayacağımı biliyor, böyle bir şeye ihtiyacım olmadığını da biliyor ama onu dinlemeyip, josh’a aseksüel olduğumu söylememin hıncını alacak bir şekilde benden. öğrenmiş bir kere, canıma okuyacak. bunlar ne dedim, adet gününden itibaren kullanmaya başla, cinsel hayatın yok biliyorum ama olur da birgün, biri sana tırmanırsa felan lazım olur, korur seni diye direk koydu lafı. nasıl öğrendin dedim. bu sabah josh gelip benimle paylaştı, aslının olup olmadığını sordu, tebrik ediyorum seni gerçekten, dedi.

ben de niye yapsın böyle bir şey, saçmalama, benim isteğim olmadan ırzıma geçecek değil ya diye kapamak istedim muhabbeti. öyle biri değil, gayet hoş bir adam, ailesi de varlıklı insanlar, bir ben mi kaldım dünyada, nereden baksan çok saçma. ama bipolar hastası, dedi. ayrıca o aldığın uyku ilaçları sayesinde ırzına geçilse anlayamayacak durumdasın, evindeki yatağında kaç kere uyandırmaya çalıştım seni, beni hissetmedin bile diye, yeniden kızdı.

haklı aslında, birgün ben evde uyurken gelse anlayamam bile onunla ilişkiye girdiğimi. eşim de her zaman evde değil. artık çalışıyor da, sürekli başka şehirlere gitmesi gerekecek. normalde yapacak bir adam değil ama atak geçirdiği bir dönemde, beni üzebilir.

kötü oldu bu. mecburen josh ile arama ciddi bir mesafe koyacağım. böyle bir rüyam da vardı zaten, genç halim, bir adam konusunda uyarıyordu beni.

ben nerdeyim bunlar nerede ya. ben şey diyorum. dünya turu. yapılabilir bence aslında. insanın sevdiği kişi için yapamayacağı hiçbir şey yok bu dünyada.

mutlu geceler,

çocuk kalpli