şahsiyet.

her gün kendime, daha önce sevmiyormuşum, diyorum. daha önce dediğim ise bir önceki gün. ufacık bir aklım vardı zaten onu da seninle kaybettim ben.

çocuk kalpli

öyle işte, çocuk kalpli’nin arkadaşı bir türlü dönmüyor ve çocuk kalpli en sonunda aklını tamamen kaybediyor. zaten ufacık da bir aklı vardı yazdığı gibi, o da kayboldu gitti arkadaşıyla. ona da böyle demişti, her gün daha çok bile sevdim yazmıştı. havalara bak, sanki 5 dakika sonra sevmeyecekmiş gibi geçmiş zaman kullanmıştı utanmadan. ah bu çocuk kalpli…

aklımı kaybetmedim ama buz pateni yaparken düşüp yaralandım bugün. grand rapids’deki buz pistine gidip kaymak için annemleri beklemiştim, gidip kaydık hep beraber. yani aslında düşmeme rağmen baya ilerleme kaydettim, mesela ilk denemeyi istanbul’da yapmıştım, sadece ayakta kalabilmiştim orada. şikago’da denedim sonra, onda da korkmuştum çünkü paten ayağımda dönüyordu. bugün grand rapids’te en az yarım saat döndüm hiçbir yere tutunmadan. kanıt:

IMG_3330

yarın kar fırtınası bekleniyor. michigan’a hemen hemen her gün kar yağar ama şubat’ta yağanlar genelde ağır olur ve yerde kalırlar. hava sıcaklıkları bu dönemde -30’lara kadar dayanır. geçen sene hissedilen -40’a kadar düşmüştü hatta. yarın bu kar fırtınası sırasında kayak merkezine ulaşmaya çalışacağız. acımayan birkaç yerimiz kaldı, onu da orada halledelim diyoruz.

bugün kardeşimle sağlığım hakkında konuşma şansımız oldu. hiçbir şekilde epilepsi hastası olmadığımı düşünüyor. hücrelerin hafızaları olduğunu düşünüyor. uyku ilacı bağımlılığı tedavim başarılı olsa da paniklediğimde veya üzüldüğümde, hücrelerim bu ilaçları almak istiyor hala ona göre. alamayınca da isyan ediyor. gerçekten ihtiyacın olduğunda mutlaka almalısın ama gerçekten ihtiyacın olduğunda diyor.

bense son kararımı vermiş değilim bu hastalıkla ilgili. mevcut doktorum bana randevu vermeyince gidip sağlık sigortamı değiştirdim başka doktora gidebilmek adına. bir de o baksın istiyorum. o da değil derse ikna olacakmışım gibi.

şahsiyet dizisini izledik burada hep beraber. aslında 12 bölümden oluşan bu seriyi, kötü etkilenebileceğimden dolayı izlememeye karar vermiştim ama haluk bilginer emmy ödülü alınca biraz da olsun zorladım kendimi. bana göre hala çok vahşi ve korkutucu ama harika bir çalışma olmuş. kedi kostümüne bayıldım. keşke ben de böyle bir şey dikebilsem kendime diye düşündüm. burada geçit törenlerinde giyerdim. dizi sadece bunu verebildi bana. diziden aldığım bu oldu. hahaha hayır hayır, bu değildi, harika bir dizi olmuş, verdiği sosyal mesaja ve yarattığı toplumsal farkındalığa bayıldım. türkiye’de bir laf duymuştum, küçük yerlerde her türlü pis iş döner, diyorlardı. bunu anlamama yardımcı oldu bu dizi.

kedi kostümü süper ama.

mutlu geceler,

çocuk kalpli