üzgünüm.

sonra ne mi oldu?

akıl hastanesinde aldığım 5 günlük yardımdan sonra evime gitmem uygun görüldü ve kalbi her zamankinden daha kırık biri olarak evime geri döndüm. her kalbimin kırılışında şunu diyorum kendi kendime, bu en kötüsüydü, bundan sonra hiçbir şey beni daha çok acıtamaz. sonra bir bakıyorum, kalbim her zamankinden daha çok acımış ve yerle bir olmuşum…

emanuel bana bir keresinde tanrı’nın iyi insanlar için özel planları olduğundan bahsetmişti. ona göre, iyi bir insan yalan söylediğinde, onu öldüğünde cezalandırmamak adına, yalan söylediği şeyi, yaşarken gerçeğe dönüştürüyordu tanrı. 2014 yılında söylediğim bir yalan geldi bugün aklıma. daha henüz kendimi tam anlamıyla kaybetmediğim zamanlardan birine ait bu yalan. arkadaşıma amerika’da bir akıl hastanesinde yattığımı ve ekt aldığımı söylemiştim. o sırada istanbul’da bir hostelde uyku ilaçlarımı kullanıyordum aslında. bunk adında ufak bir hostel vardır taksim’de. o yerin renklerini çok sevdiğimden, okuluma ve kiliseme çok yakın olduğundan hep orada kalırdım o yıllarda. başlarda ranzalı yataklarını kullanıyordum sonra devamlı müşterisi olunca mekanın, eğer tek kişilik odalar boşsa, ranza fiyatına bu odalarda kaldım. o zaman oradaydım. böyle aptal bir yalanı söylemeye neden ihtiyaç duyduğumu anlayamıyorum ama söylediğim bu yalan %100 gerçekleşmiş durumda şu an.

kutunun geri döndüğü gün, sadece sakinleştirici olabilmek adına gittiğim pine rest’te 3 seans ekt aldım. eğer işe yaramadığını düşünselerdi, daha çok alacaktım ama allahtan yeterli gördüler. ekt, ilaçların işe yaramadığı durumlarda uygulanan bir yöntem, ilacın bağlandığı reseptörleri sıfırlıyor, ilaçları sanki hayatınızda ilk kez almış gibi oluyorsunuz sonrasında. kullandığım hiçbir ilacın işe yaramadığını düşündükleri için bu yolu seçtiler. şu an düşününce bana da mantıklı geliyor. nöbet geçirmemek için lamictal kullanıyorsun, nöbet geçiriyorsun. piyasadaki en ağır uyku ilacını kullanıyorsun, kaçta yatarsan yat sabah 6’da ayaktasın, antidepresan kullanıyorsun geceleri kafanı yastığa koyduğunda ağlıyorsun…

ekt’yi de böyle dramatize ettim ama ne aldığımı hatırlıyorum ne de sonrasında önemli bir şeyi unuttuğumu. anestezi ile verilmiş. pazar günü almışım hatta ilk. hatırlamıyorum. ama dediğim gibi dramatize bir durumu yok, yok hafızamı kaybettim, yok hiçbir şey hatırlamıyorum gibi bir durum yok. sadece uygulandığı anı hatırlamıyorsunuz. yapılmasının bir nedeni ise, yaşadığım travmayı ve neden olanı silmekti. böyle söyledi bugün doktorum.

bugün, 2014 yılında çocuk kalpli o yalanı söyledikten sonra arkadaşına şöyle bir şey söylediğini hatırladı: “kalbim unutmadı bak, ekt aldım ama hala seni seviyorum” demişti ona.

bu yalan, 5 yıl sonra bugün, nihayet gerçeğe kavuştu. bu ekt’ler sonrasında sadece travmamı sildiler ve arkadaşım kalbimden bir an bile gitmedi. 5 gün boyunca kaldığım odada, hep benimleydi, sanki yanımdaydı, becca bazen elimi tutuyordu ama tutan sanki arkadaşımdı. kalbim onu unutmadı. bir saniye bile aklımdan çıkmadı. 3 ekt sonrasında bile, bu sabah sanki ona iyi olduğumu söylemek için uyanmış gibiydim. işte bu yüzden 3.05’te kalbine bu mesajı yazdım:

kalp gerçekten unutmuyor a.

gerçekten unutmuyor.

çocuk kalpli (pine rest)

4EC06C4E-1D86-4FC5-B54A-C21AE43ABBCF

genelde koltukta yatmam ama üst kata inip çıkacak gücüm olmadığından, yarına kadar bu koltukta annemin gelmesini bekliyor olacağım. eşim ben uyurken fotoğraflarımı çekiyor bazen, bugün çok önemli bir anı yakalamış, ben de paylaşmak istedim böyle olunca. saat 3.05’ten hemen sonra çekti bu fotoğrafı. 3.05 mesajını girdikten sonra uyku sersemliği ile telefonumu tuş kilidini kapamamışım henüz, oradan anladım.

üzgünüm sadece. kızgın değilim, ona kırılmadım, küsmedim de ama çok üzgünüm. istesem sanki hala ağlayabilecekmişim gibi hissediyorum. bunun yerine uyuyayım en iyisi. çok daha fazla yazarım gibi gelmişti ama beynim dondu şu an.

ama annem geliyor yarın. bunun için çok mutluyum. artık geceleri huzur içinde onunla uyurum. ne olduğunu sormayacağım yeter ki iyi ol dedi ama sorarsa,

onu çok özledim anne, ne yapacağımı bilmiyorum, eskisinden de çok seviyorum, diyeceğim sadece.

mutlu geceler,

çocuk kalpli.