bye bye costa rica.

2D1443CC-B661-4A22-AFA5-53E1D3202748

son günümü boş geçirmemek adına, öğle uykusunun ardından, gidip yağmur ormanlarında biraz daha dolaşıp, ıslanmaya karar verdim. tabi nasıl bir ıslanmak, hani normalde görünmeyen bir giysimiz ıslanır ya, o türden. mistico arena adlı yağmur ormanı parkına gittik. burada ünlü asma köprüler var. doğası, yeşili inanılmaz güzel. yalnız şöyle bir şey daha var, tropikal iklim demek, her türlü hayvan karşınıza çıkabilir demek. eşimi de mutlu etmek istiyorum. bayılıyor böyle yerlere. bunlar hep benimle yapmak istediği şeyler. ben başıma gelecekleri biliyorum aslında ama belki bugün bir değişiklik olur diye umuyorum.

parkurda yürümeye başladıktan sonra, her 20-30 metrede, ormanda yaşayan hayvanlarla ilgili bilgi tabelaları çıkıyor. iyi başladı aslında. goril, rakun, maymun, sıkıntı yok. sonra birden tabelalarda iğrendiğim sürüngenin (adını bile yazamıyorum korkudan ama cennetten kovulmamıza neden olan diyeyim) tabelası çıktı. eşim avuttu, koca ormanda bir tane vardır, onlarda onun bilgisini paylaşmıştır diye. neyse yola devam ettik ama o sürüngenin farklı çeşitleri başka tabelalarda çıkıyor. bakmıyorum dikkatlice ama seçiyorum onları. zaten 2km parkur, şimdi biter diye avutuyorum kendimi. sadece biz değiliz parkta, önümde de yaşlı bir kadın var. kadın durdu elindeki bastonu ile, bir şeyin fotoğrafını çekiyor. ama yolu bloke etti, ben dahil yaklaşık 10 kişi kadını bekliyoruz, dar bir yerde durdu. kadın dönüp özür dileme ihtiyacı hissetti. özür dilerim hayatımda ilk defa bebek y. görüyorum, dedi. hayvana bakmadım ama bağırarak kaçtım. şunu hayal edin, kosta rika’da bir gerizekalı “aaaaaaaaaa” diye çığlık atarak tüm hızıyla koşuyor. herkeste bir korku, bir şey oluyor ama kimseyle konuşmadan koştuğum için onlar da peşimden koşuyorlar. vahşi bir hayvan saldırdı sanmışlar. ben zaten o sırada koşuda dünya rekoru kırıyorum. son zamanlarda yaptığım koşular depar atmama yardım ediyor. eşim dur çocuk kalpli lütfen, köprülerden düşersin koşarken diye bağırıyor arkamdan ama benim tek bir amacım var o da arabaya dönüp kendimi güvene almak.

arabaya ulaştım ve sakinleştim. eşim de benden bir süre sonra arabaya ulaştı. koşmayı bilmediğinden dalağı şişmiş, yüzü kıpkırmızı olmuş ama arabaya biner binmez, kaçalım hemen dedi. çünkü arkadan insanlar geliyormuş, herkes panik içinde birbirini ezmiş, düşmüş, tüm tadları kaçmış. özetle yakaladıkları yerde dövecekler beni. çünkü grubu sakinleştirebilmek adına, o bebek sürüngeni gördüğümü ve korktuğumu söylemek zorunda kalmış.

kaçtık. yarın da şehri terkediyoruz zaten. sıcak kosta rika günlerim sona erdi ama bir yandan da mutluyum, evime, odama ve kendi yatağıma döneceğim için. mavi küçük oğlum’u ve sincaplarımı da çok özledim. annem ve kardeşim geliyor. her ne kadar annemden çekinsem de bir an önce olmasını istediğim bir şey gelmeleri. şu an anneme gerçekten ihtiyacım var, tam zamanında geliyor hatta.

evet veda zamanı. güzel bir ülke kosta rika. ben çok sevdim. özellikle kuşlarına bayıldım. kosta rika’nın rengarenk kuşları hayatıma farklı bir heyecan kattılar. buraya yeniden geleceğime gerçekten seviniyorum.

mutlu geceler,

çocuk kalpli