bittim ben.

an itibarı ile ölü bir çocuk kalpliyim artık. dün annem aramıştı uyurken, tek gözü açık bir şekilde, kas gevşetici aldım uyuşuk bir şekilde uyuyorum diyerek kapatmıştım. bir önceki gün ek sakinleştiricileri bıraktım demiştim. yalan söylediğimi düşünmüş. kalktı geliyor. kardeşimi ikna etmeye çalışıyorum şimdi, sen de gel, bu benim canıma okur amerika’da diye. evliliğim bitmese bari. eşime söyledim şimdi annem geliyor diye, onda da başladı panik. ya annen geldiğinde alırsa seni diye başladı bile ağlamaya.

başımız gerçekten belada…

bu sabah güne bomba haberlerle başladım zaten. bir mesaj da emanuel’den geldi. dün gece yatmadan önce arkadaşıma hediyeyi gönderip göndermeme konusunda karar veremediğimi, onun konu hakkında ne düşündüğünü sormuştum. kesinlikle yollamayacaksın, her şekilde geri çekilmeni istiyorum, bundan sonra tek konuşma olmayacak, kendini tüm anlamı ile geri çekeceksin, dedi. hiç beklemiyordum, bana evet diyecek gibi gelmişti. yine de beni unutmasını istemediğimi, üzülsem kahrolsam da ara ara böyle şeyler yapmak zorunda olduğumu anlatmaya çalıştım.

sen unutulacak biri değilsin, seni ben bile unutmuyorum, onun da aklına geliyorsundur, dahası bir şekilde seninle ilgili bilgisi var bunun, öyle iyi biri, senin o üzücü konuşmalardan sonra ne hale geleceğini bilir, senden haberi var bir şekilde, seni ya takip ediyor ya kontrol ettiriyor, dedi. dedim imkanı yok, beni bloke etmesi demek kendini de bloke etmesi demek, öyle sahte hesap açıp birini kontrol etmek isteyecek biri de değil, ortak tanıdıklarımız var ama en az benim kadar alakasız onlarla. yapmayacaksın, bu sefer hata yaptığını görmesi lazım çünkü hata yaptı, kötü biri değil ama hata yaptı, geri çekilmeni istiyorum, her anlamda geri çekilmeni istiyorum hem de, artık başka şeylere odaklanacaksın, dedi. hatta all the way back’i “aaaaaaaaal the waaaay baaaack” olarak yazmış. problemleri olduğunu düşünüyor hala. onları çözmeden de benimle uğraşamayacağını düşünüyor, hata yapsa bile yaptığını anlayacak durumda olmadığını düşünüyor özetle.

becca’yı sevmiyor ama uzun süredir senkronize tepkiler veriyorlar…

neyse şu an arkadaşımdan çıkmış bir haldeyim zaten. panik içindeyim, çünkü annem geliyor. tek kelime ile bittim ben. mutluluktan nöbet geçirdiğimi, yemeyecek gibi geliyordu zaten.

Screen Shot 2020-01-14 at 22.00.20

blogla ilgili mesajlarınızı okudum. zaten ilk taslak haliydi bu. bir taslak olmalıydı ki onu geliştireyim ama arkadaşımınki oldu gibi. yani yüzde 90 bu olur hikayesi.

off hala arkadaşım diyorum yalnız. hayatım kaymış durumda şu an ben hala blogdayım. hahaha. off başım gerçekten belada. çok sağlam hem de. bittim ben.

sevgiler,

çocuk kalpli