yılın 12. günü.

çok yorgun bir çocuk kalpliyim bugün. çünkü hem dünden daha çok koştum hem de koşarken kum sinekleri tarafından ısırıldığım için antihistaminik kullanmak zorunda kaldım. alerjim var sinek ve böcek ısırıklarına karşı. ama zirve yürüyüşüm devam ediyor. bugün tam 2 katı koştum.

IMG_3755

ama sonrası maalesef böyle bitti:

IMG_2307

ağlara takılan balık gibi yapışmışım hamağa. eşim de bulunduğun yerden fotoğrafımı çekmiş. düş diye bekledim ama bir türlü düşmedin diyor. canım benim.

aslında bugün sörf yapacaktık ama beni kum sinekleri ısırınca biraz dinlenme günü oldu bugün. kötü de olmadı çünkü dışarısı 33 derece. gölgede uyuyorum üstteki resimde ama yanımda gördüğünüz gibi vantilatör çalışıyor yoksa bırakın uyumayı, nefes bile alamam.

şimdi de mutlu oluyorum ama mutluluk, senin yanındayken bambaşka bir şeydi. en büyük mutsuzluğumuzda bile, hala biraz mutluydum. işte öyle bir şeydi.

çocuk kalpli

bugünkü 3.05 mesajım bir rüyadan gelerek yazıldı yine. rüyamda arkadaşımlaydım. mutlu olmamı istiyordu. ben de ondan bir şey istedim. birkaç gün önce, rüyamda ona kötü davrandığını gördüğüm adamla ilgili onu uyarıyordum. o adamı tanıyormuşum güya. mutlaka birisi olsun ama bu olmasın, bu doğru kişi değil, düşündüğün gibi biri değil o, diyordum.

hayatında biri olup olmadığını bile bilmezken, akıl sağlığımı yerinden oynatabilecek rüyalar bunlar. o yüzden üzerine çok düşünmemeye karar verdim ama mutluluğun benim için anlamını tekrar gözden geçirdim arkadaşımla son diyaloğum üzerine. mutsuzluğumuzu bile özlemiş durumdayım.

“çok özledim, nolur bir şeyler yap” yazasım var evrenin her yerine…

mutlu geceler,

çocuk kalpli.