wolf moon eclipse.

gökyüzüne bakıp, yeryüzündeki halimi sorgulayan biri olmadım hiç ama bizi etkilediklerini biliyorum. güneşi gördüğünüz gün ile görmediğiniz gün, ruhunuz nasıl değişime uğruyorlarsa, güneşten yansıyanlar da ruhunuzu o kadar etkiliyor. ben buna inanıyorum. daha önce tüm yıl boyunca ikizler, yengeç, aslan burçlarının güçlü yıldızlara çok yakın olacağını ve özellikle bu burçların yeniden doğacağını ve kendileri büyük bir değişim içinde bulacaklarını söylemiştim. bugün ay tutulmasına en yakın burç, yine ikizler. noel’deki gibi bir diziliş içinde yine. yıldızı yükselmiş, 3 kral ile birlikte gökyüzünde parlıyor. görünce inanamadım. demek ki bu yıldız bir kere yükselmeyecek, yıl boyunca kendini defalarca tekrar edecek. bu gece en önemli yükselişlerinden birini yaşıyor:

IMG_3481

yıldız bana özetle sen bu sene değişeceksin, başka yolu yok diyor. beni kafaya takmış, değiştirecek. ben ise yükseldikten sonra, havada bir tur atıp yine bana ulaşmasından korkuyorum ama sonra düşündüm de, ben de artık değişmek istiyorum.

bugün bunun ilk adımını, biraz dolaşarak yaptım. gezdiğim zaman arkadaşımı daha çok hissettiğim için dışarı attım kendimi. bunu yaptığım sırada, midesi bulanmış bir şekilde 3.05 mesajını yazıyordum. çünkü yol inanılmaz kötüydü. telefona bakarken kusacakmış gibi oldum. tuhaf olan ise, beni araba bile tutmaz. ama onu tutuyordu.

yolları çok seversin ama aynı zamanda araba tutar seni. tüm dünya turun boyunca, bu bozuk yollarda ayakta kaldığını düşününce, bugün sana hayranlığım bir kez daha arttı. sanırım bu, şu an nasıl afrika’da yaşayabildiğini açıklıyor. her zaman ayakta kalırsın. çünkü sen, annemden sonra tanıdığım en güçlü kadınsın.

sana tapıyorum…

çocuk kalpli.

insanlar genelde dünya turu yapanları gördüğünde, hepsi şunu der: param olsa ben de yaparım. çok net konuşayım: yapamazsın. öyle kolay bir şey değil. bir kere en başta kolay bir motivasyon değil. tüm hayatını geride bırakıp, uzun süre oradan oraya gideceksin, sürekli başka yerlerde konaklayacaksın, konaklayacağın yerlerin kötü oteller veya hostesler olmasına hiç girmiyorum bile, etrafında seni seven insanlar olmayacak, sağlıksız yemekler yiyeceksin, bazen yıkanamayacaksın ve bir de bunu kadın olarak yaptığında tabi başka tehlikeler de olacak.

ben zaten yapamam. açıkçası onun da yapacağına inanmamıştım. en fazla 6 ay dayanır diye düşünmüştüm. öyle olmadı tabi. gittiği yerden 1,5 yıl sonra döndü. bugün kosta rika’daki yolları gördüğümde, bu nasıl gezdi bu yolları diye düşündüm içimden. çünkü çok iyi hatırlıyorum, onu araba tutardı. yani 1,5 yıl boyunca, aslında yukarıda saydıklarımdan daha zor bir şeyi başarmıştı.

güçlü biriydi çocuk kalpli’nin arkadaşı. zaten kartopu oynarken de hep o kazanırdı:

snowfightnew

bence bu çok daha iyi oldu. bunu boyattırıyorum. ilk kartpostalımız bir hayali anlatıyor. gerçi yüzüme yeterince kartopu yemiş gibi hissediyorum noel’de yaşananlardan sonra. hala inanamıyorum, tam iyileşmişken kafamı yeniden kırdığına. zaten bir sonlanamadı da şu olay. eşim bugün, biz dönene kadar postayı durdurduğunu söyledi. (evde yoksanız postalarınız posta ofisinde bekletiliyor, döndüğünüz gün hepsi getiriliyor) yani şimdi ben yine bu kutuyu elime alıp ağlıyorum öyle mi anlamına gelen bir “NEE!!” diye bağırışım var ki o da şaşırdı kaldı ne oluyor diye.

imha etmek üzere planlar yapan becca, kutu ona gelmediğinden, alamayacak bu durumda kutuyu. kutu yine döndüğü yerde beni bulacak ve canımı acıtacak yani. ah etmeyeyim diyorum ama elimde değil. yine biraz ahım kalacak. bu noel bir an önce geride kalsın istiyorum ama henüz daha çok erken.

hala biraz noel sanki zaten. kosta rika’nın sıcaklığını noel ile birleştiremesem de eşimin annesinin kapıyı aydınlatan bu ışıklandırmasına bayıldım:

IMG_3526

çocuk kalpliler için uyku vakti.

okuyan herkese mutlu haftasonları.

çocuk kalpli (nicoya, kosta rika)