hayatta senden vazgeçmem, hayatta vazgeçmem senden.

IMG_3371

bugün dünyadaki en zor işlerden birinin, noel dekorasyonlarını toplamak, olduğunu farkettim. hele ki çocuk kalpli biriyseniz, kendinizi ağlamamak için zor tutuyorsunuz. çok üzüldüm bunları toplarken. tadını tam çıkaramadık gibi geldi ama sonra daha iyi düşününce, kötü noel diye bir şey olmadığını farkettim. yani çok kötü noel yok en azından. noel ne olursa olsun mutluluk veren bir şey. gelecek sene bunları yeniden kullanabileceğim hem. tam 22 tane küçük vermont ayısı noel süsü satın aldım. birkaç gün önce instagram’dan bana ulaşıp, bu fotoğrafı istediler paylaşmak için. gerçi henüz paylaşmadılar ama çok mutlu etti beni bu mesaj:

IMG_3354

şu an alt katta emmet’dan başka oyuncak kalmadı. emmet en iyisi ama. canlı çünkü. mavi küçük oğlum benim. biz yokken kevin amcasında kalacak, yarın sincap yemlerimi de komşumuz gayle’e vereceğim evimizin önüne her gün dökmesi için. gayle de umarım bunun üzerine, bir yere giderken corgi’sini bize bırakır. bir kere getirmedi şu köpeği bize. 

söz verdiğim gibi,

daha güzelini yapıp, öncekinden de daha çok seveceğim.

çocuk kalpli

3.05 geri döndü. bunu yaptığıma ben de inanamıyorum aslında ama bu sabah, içimde büyük bir her şeyi yeniden yapma isteği ile uyandım. emanuel haklı, noel’de kırılan eğer benim kalbimse, ben onarırım. başkası yapamaz belki ama ben yaparım.  gene de “ah” ediyorum biraz. şarkıdaki gibi ama…

seni çok seni çok seni çooook sevdim, sana ben ömrümü canımı verdim, hain!! zalim!!

daha güzelini yapacağım. çok daha fazla seveceğim. söz verdiğim gibi. son diyaloğumuz kavga da olsa harika bir cümle ile bitti. belki de hayatımda verdiğim en güzel söz. ben böyle bir şeyi daha önce kimseye söylemedim. muhtemelen daha önce böyle bir sözü kimse vermemiştir ona da. o yüzden sanırım büyük bir heyecanla tutmak istedim. bildiğiniz gibi bloğumun görseli aslında arkadaşımla biziz. gerçek bir fotoğrafımızı anime haline getirttirdim:

Screen Shot 2020-01-06 at 17.18.51

şu an da kış versiyonumuzu çalışıyor bunu çizen kişi. ikimizi kartopu oynarken çiz dedim. soğukta, karda böyle bana kartopu atarken. bu işi çizdirirken aslında üst görselin bana verdiği acıdan kaçmak istiyordum. sonra bugün düşündüm de, bu görsel daha iyi bile olacak, sonra başka kartpostallarımız da olsa keşke derken birden, 1 yıl boyunca 4 veya 5 kartpostalı yazıp hepsini gelecek noel’de gönderebileceğimi farkettim. şu an kış olan yapılıyor, baharı simgeleyen başka bir tane düşündüm. bu yine arkadaşımla bir anımız olacak. bükreş’te çekildiğimiz ikimizin de güldüğü bir fotoğraf var. ben fotoğraflarda pek gülmem. yani gülerim de, bana dişlerimi çok az kişi çıkartılabilir. sahte mutluluk anı pek bana göre bir şey değil. ben sadece mutluysam gülerim. o gün gülmüşüm onunla, o gün zaten enerjisi ile beni sarhoş ettiği ilk gündü. bahar için bunu yaptıracağım. bu animasyona sincaplarımı da eklettirmeyi düşünüyorum. noel’de kedi vardı, kış temalı olan da köpek var bunda da sincaplar olsun.

yazın doğum günü, yine kelebekler vadisindeki bir anımız olsun istiyorum. buna hayvan düşünmedim henüz ama kuşlar olabilir. 

sonra yine noel geliyor. noel için yine en güzel anılarımızdan biri. o başka bir ülkedeyken ondan telefon aldığım, noel ağacının yanında onunla konuştuğum gece. bunların hepsi bir postada gidecek. daha iyisinin, daha iyilerinin yapılmış olduğunu görecek. hediye almam bir daha sanıyorum. ama bunlar da hediye gibi olacak zaten. az çok tahmin eder bunlar üzerindeki emeği. 

gerçekten de 1 yıl uğraşmamız gerekecek. çizer birini 15-20 günde tamamlıyor. çizerden aldıktan sonra benim her kartı yazmam zamanımı alacak. öyle bir anda yazmıyorum o kartları, gerçekten uğraşıyorum, bir kelimeyi 1000 kere yazmam gerekiyor. 

gelecek noel’e planlarımız hazır yani özetle. (ve bugün 6 ocak hahaha) bu sefer normal posta ile göndereceğim. 30 kasım’da yollayıp geri kalan tüm ay noel’in tadını çıkaracağım. bu sefer ki işe yaramadı çünkü ben biraz da olsa ruhunu kaçırdım işin. beklentim olmaması gerekirdi ama öyle olmadı. biraz da olsa hayaller kurdum, yine. gelecek seferki öyle olmayacak. “daha güzelini yaparım demiştim, yaptım bak” olacak. 

yine vazgeçmem..

böylelikle hayatımda yeni bir heyecan oldu. emanuel’e inanıyorum. gene gelecek noel değil ama birgün, belki yıllar sonra, belki yaşlanınca ama mutlaka birgün dönecek. kalbi beni bırakmıyor zaten. ben bunu hissediyorum. o kalp sonunda beni hatırlatacak ona. buna inancımı asla kaybetmeyeceğim. 

bloğum da artık tamamen benimle, onun hikayesine dönecek. “çocuk kalpli” kısmı ile giriş yaptım bu olaya:

Screen Shot 2020-01-06 at 17.30.53

gerisini kosta rika tatilim sırasında dizayn etmeyi umuyorum ama bağlantımız kötüymüş sanırım, yazlığımızın bulunduğu alanda. umarım data, yeterince hızlıdır en azından. bir şeyin hızlı olması lazım yoksa olay çıkarırım. öyle işte:

hayatta senden vazgeçmem, hayatta vazgeçmem senden.

mutlu geceler,

çocuk kalpli