christmas is christmas.

noeller hakkında ne derler bilirsiniz; noel noeldir, en kötü noel bile, hala biraz mutluluk verir. birkaç saatliğine de olsa aklımı alıp, dünyanın dışına çıkardı sanırım bu kutlama.

1AE3BA14-458E-4BDD-B61F-9FA79F9B1748

bu sabah uyandığımda ağacın yanına indim. çocuk kalpli biri olarak, içlerinde ne olduğunu merak etmemek elde değildi. çünkü biliyordum en sevimli şeylerin bana alındığını. aldığım hediyelerin hepsini paylaşamam ama en çok kullanacağım bu eldivenler olur:

IMG_3018

IMG_3025

muhtemelen 2021 yılının ortalarında kullanmaya başlayacağım ise bu:

IMG_3030

robot elektrik süpürgesi. yere koyup, telefonunuzdan program yapıyorsunuz, evin içinde kendi kendine dolaşıp, temizlik yapıyor. gereksiz. temizlik bu kadar komplike bir şey değil ki? hem ben basarım bunun üstüne. yerde olduğunu unuturum ben bunun. mantıksız geldi bana bu alet.

az önce gidip günlük yatıştırıcımı oldum. uyumadan hızlı hızlı bir şeyler yazmaya çalışıyorum şu an. 30’una kadar, düzenli olarak, normal hastaneden yardım alacağım. 30’unda da eeg’ye girip durumu değerlendireceğiz doktorumla. ben aslında ortada değerlendirilecek bir durum göremiyorum. bendeki nöbetleri ilaçla geçiremiyorsun işte, aynı şey ikinci defa oldu, tam iyileştiğim dediğim, tam bu hastalığı unuttum dediğim an, yeniden vurdu. tabi bunun anlamı ilaç kullanmamak olamaz, şu an bu olduğum yatıştırıcıların bile amacı üst üste nöbet geçirmemek. her nöbet, normal hayatınıza dönebilmeniz için gereken süre uzuyor demek. tabi bir de beyniniz hasar alması var. bu akşam da eşimin ailesinin evinde kalıyoruz. yine rehin aldılar bizi ama eve gidecek gücü şu an kendimde bulamıyorum zaten. aslında buradaki odamı özlemişim. size bu satırları yazdığım, bu odada 6 ay kaldım:

IMG_3006

müthiş sakin bir yer. ormanın içinde. istanbul’dan sonra bana huzurlu gelmişti ama 6 aydan sonra farkettim ki çok fazla huzurlu. ıssız bir adaya düşmüş gibi hissediyorsunuz bir yerden sonra.

çok mutlu birgün değildi ama kötü birgün de değildi, bu 25 aralık. bu hediyelerden de önce eşimin annesi çok leziz yemekler yapmıştı noel kahvaltısında. tabi bundan en çok evin köpeği yararlandı. köpek, en salak olanın, ben olduğumu bildiği için hep bana geliyor masadan yemek alabilmek adına. köpeğe masadan gizli gizli sosis verirken elim yandı. eşimin annesi sıcak sosisleri masaya koymuştu. bende onun bakmadığı bir an 2 tanesini çalıp, köpeğin yemek kabının içine koymaya karar verdim. kap masadan 2-3 metre uzaklıkta. elime 2 tane sosis aldım ama çok fazla sakinleştiricinin etkisinde olduğumdan, sosislerin sıcak olacağına beynim çalışmadı. gizli gizli götürmeye çalıştığım için de elimden yere bırakamadım. yandım bir güzel. parmaklarımın içi acıyor şu an. bilgisayarın tuşlarına zor basıyorum. neyse, uykum geldi.

okuyan herkese tekrar mutlu noeller.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.