miracle.

tüm haftasonu noel için tek bir şey yapmayacak olmam beni yarın sabah uyandırdığımda korkunç hissettireceğinden, ufak da olsa bir şey yapmaya çalıştım kendi kendime, bu pazar günü. bu küçük noel ağacını süsledim. burada kullandığım ağaç plastik, süsler de tahtadan:

IMG_2744

az önce becca uğradı. hiç gelme böyle işe, yarın hastaneden rapor al dedi ama çalıştığım arkadaşlarımdan birine söz verdim. ona yardım edeceğime söz verdim, sözümden dönemem. ne olursa olsun, yarın işe gideceğim. küçük noel ağacını şu an yattığım yerin yanına koydum. belki moral verir yarın için.

IMG_2747

gözlerinin içine, bir mucizeye bakar gibi bakmayı çok özledim…

çocuk kalpli

bu 3.05’i de ağlayarak yazdım. hastayken daha çok duygusallaşıyorum. onu bir daha göremeyeceğim diye, en az 1 saat ağladım yatağımda yine bugün. kutu da geri dönecek kesin. çok iddialı bir hareket oldu. yani birbirimize bir kutu gönderemeyecek kadar yabancı değiliz ama beni hatırlamıyor şu an. ya da bu aptallıklarla uğraşamayacak kadar kocaman bir kadın oldu artık. kardeşim sen büyümedin ama o büyümüştür, anlayışla karşıla demişti. ben ise ne olduğuma bakmadan, onu çok özledim. onu gördüğümde mucizelerin gerçek olmasını çok özledim. sadece yanında olmak bile harika hissettiriyordu. mucize benim arkadaşım ama ben tam insan bile değilim ne yazık ki.

bu gece yine kafamda o aynı soru:

“bu dünyada ne işim var, ben buraya neden geldim”

mutlu geceler,

çocuk kalpli