happy holidays 2019.

boyun posun devrilsin diye bir beddua vardır. rahmetli babaannem kızdıkları için söylerdi. şu an sanki başıma gelmiş durumda. bu nasıl bir şey bilmiyorum. sinüs iltihabım geçti ama ben ayakta duramıyorum güçsüzlükten. sürekli uyku halindeyim. kullandığım amoksisilin’in yan etkisi olabilir çünkü güçlü bir ilaç. ya da bu ilaçlar hali hazırda kullandığım santral sinir ilaçları ile etkileşime geçince böyle bir durum yaratıyor bana. ama noel geçit törenine gitmeyi başardı yine de çocuk kalpli. buz gibi soğukta, hasta da olsa tadını çıkardı.

6D974D07-2FE9-4640-BD62-1EEE3FB737B7

tuhaf olan geçen sene de çok hasta olduğum için bu töreni kaçırmıştım. demek ki her yıl ilk soğukların kendini hissettirmesi ile kendimi bu durumda buluyorum. neyse ki bu yıl sabah kötü olsam da geldim.

IMG_1147

tabi bu geçit törenlerinin en güzelini new york’ta macy yapıyor. bu onun yanında nerdeyse hiçbir şey. bir keresinde görme şansım olmuştu onu ama ben bunda da eğlendim. genelde şükran günü öncesi yapılıyor bu noel geçit törenleri. her zaman böyle devasa oyuncaklar ve balonlar oluyor, tabi sevinçten deliriyor çocuk kalpliler.

213E6EAB-B474-4CE9-A37B-34B40F3FEFD3

kaptan amerika bile uğramıştı…

IMG_1232

bazen çok hasta olduğumda, yanında uyuduğumu hayal ederek iyileşmeye çalışıyorum. neden bu kadar hastayım son günlerde bilmiyorum ama bu şekilde hastayken bile bir yolunu bulup hayali de olsa yine yanında huzurla sonlanabildiğim için mutluyum.

 yokluğunda bile huzur verebilen kaç kişi olabilir ki bu dünyada? ne şanslıymışım ki en sevimlisi çıkmış benim karşıma…

çocuk kalpli

3.05 mesajımı yazdığımda yine tek gözüm kapalıydı. eve gelir gelmez yatağın içine attım kendimi. bu saate kadar da uyudum. tabi arkadaşımın yanında uyuduğumu hayal ederek daldım bu uykuya da. genelde hasta olunca arkadaşım için daha çok ağlarım. uykuya dalarken mutlaka bir iki damla düşer yastığıma ama bu haldeyken bile tuhaf bir huzuru vardır bu yaşadığımın.

büyülü biri o…

bugün, nasıl hiç hasta olmadan koca bir dünya turunu yapabildiği geldi gene aklıma. ben daha ilk ayımda bir yerlerde ölmüştüm. öyle kimsenin saldırmasına, korkutmasına da gerek yoktu, ben yediğim, içtiğim şeylerden hastalanır veya soğuk algınlığından otelden çıkamazdım.

soğuk algınlığını kötü geçirmemin bir diğer nedeni de çocukluğumdan beri gelen astım, sinüzit gibi kronik hastalıklarım. tabi bir de çocuk kalpli olmam. şu an bile ayaklarımda çorap yok ve salonda tişörtleyim. illa annem gibi birinin azarlaması lazım. eşim evde olsa o azarlardı annemin yerine ama o da arkadaşları ile dışarı çıkmış. emıt ile başbaşayız.

emıt’ın da ayakları çıplak hem…

bu haftasonu da dış mekan süslemesini yapamadım böyle hasta olunca. günü boş geçirmemek adına en azından kaligrafi çalışacağım birazdan ama belki de yapamam, gerçekten ayakta duramıyorum. yani kötü düşünmek istemiyorum ama sanki epilepsi nöbeti geçirmiş gibiyim. kaslarım yerinden oynamıyor. soğuk algınlığı olmasa kesin geçirdim derdim.

öyle işte başladı bugün yılın en sevdiğim zamanı…

okuyan herkese mutlu geceler,

çocuk kalpli

2 Comments Add yours

  1. gökyüce says:

    Penisilin antibiyotikmiş, buna alerjin olmasın?

    Like

    1. puercorde says:

      Alerjim yok, her yıl kış boyunca birkaç kez ya iğne ya da hapını kullanıyorum bunun. Normalde sağlıklı birinin 2-3 günde atlatacağı türden bir soğuk algınlığı ama benim başka kronik rahatsızlıklarım olduğu için beni yatağa gömüyor.

      Like

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.