7th november.

tüm galatasaraylılar gibi ben de sanırım hayatımın en mutsuz ikinci 7 kasım’ına uyandım. aslında maçı izleyemedim. dün 1.30’da işten geldiğimde 1 saat kestireyim sonra hem arkadaşıma 3.05 mesajı yazar hem de maçı izlerim dedim ama uyanamadım uykudan, kolumu kaldıramıyordum bir nedenden, alarmımı da eşim gelip kapattı. geceleri uyku ilacı kullandığımdan gündüzleri aşırı yoruluyorum. kalkamadım.

artık akşam 5-6 gibi eşim kaldırdı yemek saati olduğu için ama telefonumu almış. telefonum nerede diyorum, alt katta fotoğraflarına bakmak için aldım orada kaldı diyor. bir yandan da maçı merak ediyorum, hemen ona bakmam lazım diyorum, bakma boşver yenildiler zaten diyor. o an anlıyorum kötü bir şey olduğunu ama bir yandan da hem uykuluyum hem karnım aç. arkadaşımı hatırlıyorum o an, belki bir ümit uyanıp arkadaşıma mesajı girmişimdir diye bakmak için yine de telefonumu ondan alıyorum bir şekilde. eşim de hemen mutfağa girdi, bir baktım su dolduruyor. tezgahın üzerinde de birkaç ilaç. daha yemek yememişim.

telefonu açmamla rezaleti görüyorum. burada beni çok sevdiğini söyleyen insanlar sanki beni öldürmek için öyle şeyler yazmışlar ki hatta bir çoğu sözlerimden alıntı yapmış. o an bir daha anlıyorum ki ben kurtların arasına kuzu olarak gönderilmişim.

oturdum ağladım. ilaçlarımı aldım ama kapanmıyor gözlerim. canım öyle yandı ki saçmalıklar karşısında, bayılamıyorum bir türlü. yatağıma girdim hala bir gözüm açık belki birisi teselli etmiştir diye mesajları okuyorum. akıl hastanesinden çıktıktan sonra hiç ekstra sakinleştiriciye ihtiyacım olmamıştı. sadece kendi ilaçlarımı kullanıyordum. bazılarına minnettarım gerçekten.

eşim becca’ya mesaj atmış, ilaç verip yatırdım, yarın muhtemelen gelemez yanınıza, diye. becca da gelmiş hemen, ben uyurken odamdaymış yine. yıkılmış olmalı. çok üzüldüğünü söylüyor beni yatakta uyurken bulduğunda böyle.

şu kadar kalmıştı yine… mutlu olmama şu kadar kalmıştı.

kimse bana şu saatten sonra gelmesin. benim galatasaray konusunda şakam yoktur. 24 saatin en az 20’sinde aklımda olan, dünya üzerinde bir sevgi ile sevdiğim, bir aşkı bile kıskandıracak türden şeyler hissettiğim arkadaşımı bile, 2 yıl harcamışımdır sırf fenerbahçeli olduğundan ve gözümün önünde ben acı çekerken gollere sevindiğinden dolayı.

neyse arkadaşımdan devam edeyim, sakinleştirir beni. en güzel dünyam o benim. ben en iyisi bir daha futbol izlemeyeyim.

yoğun bir şekilde eziyet çekerek çalışıyorum ama arkadaşımın uyardığı gibi uyumuyorum böylelikle kazandığım her kuruşum büyülü bir hale geliyor. bu büyüye daha önce ihtiyacım olduğunu söylemiştim çünkü noel’de ona çocuk kalbimi göndermek istiyorum bir kutunun içinde. ne yapacağımı yazmayacağım büyüsü kaçmasın diye ama kocaman bir çocuk kalbi gönderiyorum. 13 aralık günü kargolayacağım.

ankara’daki evine gönderiyorum çünkü kardeşimin onun hakkında dediği şeyler az da olsa etkiledi beni. ben, arkadaşımın huzurla kalmasını, onsuz kalmaya tercih ederim. aslında plan noel günü eline ulaştırmaktı ama etiyopya adresini bulsam belki kızardı bana sen gece gündüz beni mi araştırıyorsun, diye. belki sevinmezdi. hem bunu josh’a yaptıracaktım, hiç şık olmayacaktı. josh’un bana bir şeyler hissettiğini biliyorum sonuçta, bunu kullanmak olacaktı.

büyüsü bozulacaktı işin…

belki noel’de/yılbaşı’nda eve gider ve karşısına çıkar bu kutu, tam da böyle üzgün olduğu bir an eline geçer ve mutlu olur. içindeki şeyler “ben durumumuzu kabul ettim ama seni hala çok seviyorum” temalı olacak. mutlu olur diye düşünüyorum. ben de çok mutlu olacağım böylelikle. noel sevdiklerinizle güzel, en sevdiğinize hediye ulaştıramadıktan sonra cebinizdeki tek kuruşun önemi yok bence. durumunuz ne kadar iyi olursa olsun, charles dickens’in a christmas carol’undaki scrooge adındaki yaşlı bunaksınız.

biraz daha kestireyim bari ben, erken kalktım ama gücüm yok dünkü sakinleştiriciden sonra. öğlen ne olursa olsun grip aşısı olmaya gideceğim. gribin de şakası olmuyor.

okuyan herkese sevgiler,

çocuk kalpli

 

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.