afternoon spirits.

bugün uzun zamandır yapmayı istediğim bir şeyin içinde buldum kendimi. evimin içerisinde ilgi alanlarımdan oluşan bir kitaplık kurmak istiyordum. kitaplığı almıştım ama içinde kitap yoktu. geniş bir zamanımda ikinci el bir kitapçıya gidip yavaş yavaş kitaplığımı doldurmayı düşünüyordum ki grand rapids şehir kütüphanesi böyle bir satış günü düzenledi:

IMG_0440

aslında valizimi alıp otobüsle gidecektim ama sabah becca ile düşündüğümden çok daha uzun oturduk ve 9’da kütüphanede olabileceğim otobüsü kaçırdım. iyi ki arabayla gitmişim zaten. çünkü düşündüğümden çok daha fazla kitap aldım. 120 tane kadar.  (sadece 40 dolar ödedim, içerisinde çocuk kitapları da var)

IMG_0459

arabaya taşırken belim koptu ama çok mutlu oldum eve getirdiğimde.

IMG_0469

tamam bu da var ama neyse artık. kızın teki kütüphanenin önüne parkederken bana burası haftasonu ücretsiz demişti. sonra bir baktım ikimiz de ceza almışız. benim açımdan kötü oldu çünkü vatandaşlık başvurumda karşıma çıkacak bunlar. sanırım itiraz edeceğim ve yargıçtan bu cezayı kaldırmasını isteyeceğim. ceza sadece 20 dolar ama ileride bana çok büyük sorun çıkarır bu.

IMG_0481

ama harika olmamış mı? bir süre sonra üst kattaki 3. yatak odasına da böyle bir kitaplık yapacağım. evi alalı 1 yıl oldu aslında ama hala yapmamız gereken bir sürü şey var evle ilgili. 3. yatak odasını her türlü dağınıklığı itelediğimiz bir oda olarak kullanıyoruz şu an.

bugün kafam biraz karışık. dün akşam yazdıklarımı sabah kalktığımda yeniden değerlendirme şansım oldu. 1 saat yatakta bunları yeniden düşündüm uyandığımda. bir de daha önce yazdığım birkaç yazımı okudum. etiyopya’ya gitmemeliyim. bir insanı yalan söylediğim için kaybetmişken, şimdi yine yalan söyleyerek ikinciyi kaybedeceğim. becca böyle bir şey yaptığımı anlarsa beni asla affetmez ve becca umrumda bile değil demek için çok geç artık.

aslında etiyopya, libya’ya göre tehlikeli değil ama beni yine de aşan bir yer. arkadaşım da istemezdi bunu. ne kadar kızgın olsa da bana bir şey olmasını istemez. bunu biliyorum. ama noel planımda bir değişiklik yok. arkadaşımın yüzünü güldürmeyi deneyeceğim ve bu sefer hiçbir karşılık beklemeyeceğim. noel’in anlamı bu zaten, almadan verebilmek ve en çok o gün almadan verebilmek. benim tek hayalim ise artık onun mutlu olması. önceden beni affetmesini hayal ediyordum ama son olanlardan sonra buna bir kere daha inanmamaya karar verdim. (aslında akıl hastanesini çok sevdim, oraya bir daha düşmek isterdim ama neyse, iyi bir hayatım var unutalım şimdi)

neyse ki sincabım affetti en azından. bugün favori sincabım merdiven korkuluklarından bana bakıyordu. emmet da şu an oyuncakları ile oynuyor. mutlu, mavi bir kuş o. küçük mavi oğlum benim.

hayat güzel bence.

herkese mutlu haftasonları.

çocuk kalpli.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.