silent night.

her şey çok basit aslında, sevdiğimiz şeyin üzerine kalbimizi giydiriyoruz. bu sevdiğimiz şeyin aslında kötü veya çirkin olduğunu söyleyen bir cümle değil. çünkü sevdiğimiz şey güzel olmasa, onu kalbimizle süsleyemeyiz.

işte 35 yaşıma geldiğimde böyle biri olmuştum. hayattaki tek hazinem sevdiğim şeydi ve ben onu süslemekten mutlu oluyordum. başka şeyleri de seviyordum şüphesiz, hatta hayatımdaki herkesi severdim, sevmesem zaten hayatımda olmalarına izin vermezdim.

sadece sevdiğim şeyin mutlu olması ihtimali ile hayatıma devam eden biriyim artık. belki gelecekten ümidi kestim ama bu durum geçmişte mutlu olduklarıma sahip çıkmama engel değil.

kaderden daha çok tercihlerimizi yaşıyoruz. her zaman başka biri olma şansım vardı. ama ben olduğum şeyi hep çok sevdim. ben başka biri olamazdım.

tüm yaşadığım olumsuz şeylere rağmen olduğum şeyden mutluyum. tüm bu yaşadıklarıma rağmen, tam şu an ölsem bile harika bir hayatım oldu. ben bazen kendimi kayan bir yıldıza benzetirim. kayarken, 3 kişinin baktığı bir gökyüzünde, hayatlarına geçici de olsa parlak bir ışık olmayı denedim.

en sonuncusunun üzerinde çok kaldım çünkü ondan sonra kaybolup gideceğim. sorun değil. dediğim gibi bu benim tercihim ve ben bunu yaşamaktan mutluyum. kaybolup gidene kadar her zaman gökyüzüne baktığında beni görebilmesi için parlak bir ışık olmaya devam edeceğim. asla vazgeçmeyeceğim. ondan ümidi kesip başka birinin gökyüzünü aydınlatmaya ve orada yok olup anlamsızca sonlanmaya, gitmeyeceğim. kırılan her şeyi onaracağım.

benim seçimim, benim tercihim. aptal olduğum için değil, sadece arkadaşımı sevdiğim için de değil,

kendimi de en çok böyle sevdiğim için…

bunlara inanmanız zor, çünkü anladığım kadarıyla hiçbir sevginin gerçekten parçası olamamışsınız. sevmek, sevilmekten daha güzeldir. bence kendinize bu yazıyı okuyunca şunu sorun:

ben neden böyle sevemiyorum?

neden aynaya baktığımda kendimi, biri tarafından sevildiğim için değil, birini sevdiğim için iyi hissetmiyorum?

hayatımdan da yaşadıklarım da mutluyum. olaylar karşısında bazen bir iki olumsuz davranışın peşinden ben de sürükleniyorum. lakin en fazla birkaç saat. sonra özüme dönüyorum. tekrar en sevdiğim şeye dönüşüyorum.

daha önce söylemiştim aslında, şu blogda yazılanların tek harfi yalan değil diye. burada kimseye yalan söylemeye ihtiyacım yok, tam tersi burada gerçek hayatta söyleyemediğim doğruları yazıyorum.

IMG_1096

sizin de hayatınızda böyle güzellikler olsun, siz de bir şeye dönüşün istiyorum. kalbinizdeki karanlıkla ölmeyin. ben de bu anı tekrar yaşayamasam da arkadaşıma yaşatmanın bir yolunu bulayım.

sevgiler,

çocuk kalpli.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.