going under.

dün öğleden sonra kafamı yastığa koyup, neredeyse 24 saat uyudum. anestezi, henüz tam atlatamadığım soğuk algınlığı ile birleşince beni komple yatağa gömdü. neyseki diş ile ilgili kötü süreci sağ salim atlattım, haftaya da benzeri bir iş olacak ama o kısım sadece gülme gazı ile yapılabilecek türden olacak. ne işler ya. hiç aklımda bile yoktu bu diş işi.

operasyona dair hiçbir şey hatırlamıyorum, ne girdiğimi, ne çıktığımı hatta nasıl eve geldiğimi bile hayal meyal hatırlıyorum. onu da saçma sapan bir şey yaptığımdan hatırlıyorum. sincaplarımdan birinin kirpi yediğini sandım! bağıra bağıra sincapın arkasından koştum bırak kirpiyi diye! sincap ağzındakini düşürdü korku ile. meğer yavrusunu ağzıyla taşıyormuş.

öyle üzüldüm ki… bana bir daha güvenmez artık, bahçeme gelmez. o an o kafayla saçmaladım işte. hayvan niye kirpi yesin ya, gerizekalı.

sonra yatış o yatış…

ilk zaman yolculuğumu yine böyle bir hastane macerasında yapmıştım. ilkinde aylarca kalmıştım geçmişte, sonra sadece 1 gün gibi kısa zamanlar oldu yolculuklarım. dün gece yine 1 aya yakın bir zaman 2007 yılındaydım. eylül 2007. arkadaşımla tanıştığım festivale gittim. bu sefer sadece festivalde görüşmedik, festival sonrası da devam ettik zaman geçirmeye. gerçeğinde 1-2 gün görüşmüştük ama ben 1 ay kaldım bu sefer arkadaşımla. istanbul’da yaklaşık 1 ay geçirdik. o kadar güzel şeyler yaşadık, birbirimize o kadar güzel şeyler söyledik ki. ama sonra bir anda ben anladım uyanacağımı, o an birazdan uyanacakmışım gibi bir his bastırdı. ben de arkadaşıma ne güzel zaman geçirdik “bunu hatırla olur mu” dedim. “hatırlayacağım” dedi.

ben de uyanıp, defterime yazdım. ahh mucize o ya, birkaç gün içinde hatırlasa. birkaç ay da olur aslında. hatta birkaç yıl da olur.

IMG_0016

bunu paylaşmamdaki amaç nasıl bir defter yolu izlediğimi size göstermek için. hergün her rüyamı yazmıyorum, normalde çok şey konuşup söylüyoruz ama bunlar hep uyandığım yerler. net hatırladıklarım. kalktığım an uykulu bile olsam, hızlı hızlı yazıyorum. çünkü 5 dakika bile sonra unutmuş olabiliyorsunuz veya tamamını sağlıklı hatırlayamıyorsunuz. yani şu son mesaj “bunu hatırlamıyorum” olabilir uyandıktan birkaç saat sonra yazarsanız. öyle hatırlarsınız.

dün sabaha karşı görmüştüm bunu. kalkıp yazdım ama sonrasında keşke tekrar uyumasaymışım. öğlene doğru, çok rüya gördüğümden midir nedir, konsept aşırı değişti ve kabusa döndü. en son 10 katım kadar bir canavar koşuyordu peşimden. sürüngen bir hayvandı. gece ne kadar huzur bulmuşsam, öğlen sinirlerim o kadar bozuldu. sabah ağrı kesici almıştım herhalde o etkiledi.

zaten kötü bir şey daha oldu, bu hayvandan kaçarken. aslında kötü değil de, yani bence kötü. 4 yıldır bir şekilde olmasını istediğim şey oldu. sonunda uykumda cinsel anlamda rahatladım ama şunu söyleyeyim, uykumdan canım yanarak uyandım. iliklerime kadar hissettiğim berbat bir histi. moral de bozucu. ne kadar ihtiyacım olsa da umarım bir daha olmaz diyebileceğim kadar kötüydü benim için.

neyse, yarın dışarı çıkacağım yürümek için umarım cumartesi de bisikletle dolaşacağım. en son telefonumu değiştirmeye gittiğimde yeni model upgrade’ini reddettim, yeter kardeşim apple fanboy değilim ben diye. aynı modeli posta ile istedim. hep aynı şeyi yapıyorlar, mağazamızda ürününüzden kalmadı aynısının üst modelini verelim mi diye. aynısını aldım, oradan arttırdığım parayla da daha çok bisiklete binmeyi teşvik ettirsin diye go pro aldım. onu kullanmayı düşünüyorum cumartesi günü.

umarım gücüm olur.

mutlu geceler,

çocuk kalpli.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.