bite.

aslında dün çok uçlarda değildim, ne çok mutluydum ne de çok mutsuz ama çok hastaydım. hala hastayım. sende de yok yok denecek ama çocukluğumdan beri alerjik astım hastasıyım, soğuk algınlıklarını hep ağır geçiririm bu yüzden. neyse dün akşam yatağa zor attım kendimi. rüyamda arkadaşımın yanına gitmeye karar verdim. mutluydu rüyamda. böyle olunca da sabah da dayanamayıp sahte bir hesap açıp linkedin’nine baktım bir umut yazmıştır belki gittiği yeri diye. etiyopya’ya gidiyormuş. birçoğunuz bunu okuyunca etiyopya’nın nerede olduğuna bakmıştır muhtemelen. üzülmeyin ben de öyle yaptım.

savaşı çıkardığımızda libya’ya göre artısı değil eksiği var. ama savaşın olmaması insanın içine bir miktar da olsa su serpiyor. yani savaş varsa da henüz ben bulamadım. çok zor geçen bu yazın ardından, altını çok fazla da kazıyabileceğimi sanmıyorum. her zamanki gibi çok aşıyor yine beni dünyası. artık oturup dua etmekten başka yapabileceğim bir şey de yok zaten. kimse beni etiyopya da çağırmıyor. çağırsa gene giderim de, çağırmıyor.

ama o kötü günlerde içimde ufacık bir his vardı. onun doğru çıkmasına seviniyorum şu an. benim libya’ya gelmemi istemiyor çünkü başıma bir şey gelmesini istemiyor gibi bir düşünce vardı derinlerde bir yerde. hatta emanuel de böyle düşünüyordu. bu gerçek çıktı. kendi bile terkettiği bir yere benim gelmemi istemezdi. durdurma şekli çok yanlıştı yine tabi, ona kimseye olmadığım kadar dürüst olmuştum ve daha önce hiç koymadığım kadar yüreğimi koymuştum arkadaşlığımıza.

yine de olması gereken oldu gibi bir düşünce var, bu da üstteki yazdığım his gibi olaylardan alakasız içime yerleşen bir his. bir de bu var:

IMG_9739

evlilik hediyelerimizden biri olan bu kütük, tam ortadan ikiye ayrılmış bu yaz. bu hediyenin hollandalı bir tanıdığımız olan tony’den geldiğini söylemeliyim, tony geçtiğimiz yıl hayatını kaybetmişti. eşimi çok seviyordu. eşim de tony gibi anne tarafından hollandalı. baba tarafından ise galli. öyle olunca ortaya sarı-turuncu karışık bir şey olarak dünyaya gelmiş eşim. çok komik kızıl sakalları çıkıyor uzatınca.

artık hayatıma rüyalarımdan çıkarım yapmayacağım, bu iki farklı dünyayı birbirine karıştırmayacağım ama hatırlarsanız eşimle boşanacağımı görmüştüm rüyamda. insan ister istemez hatırlıyor o rüyayı, bu kütüğü görünce. o rüyayla eş zamanlı kırılmış bu kütük.

elime gelecek yorumları da şimdiden savayım. saatle uyuyakalmışım. derim çok hassastır hemen yara oluşur hatta arkadaşımın yıllar önce elimde ısırdığı bir yer vardır, yıllar önce dediğim 7 yıl önce. hala izi duruyor.

iyi ki de duruyor. umarım sonsuza kadar iyileşemeyeceğim bir hastalık bulaşmıştır bana ısırdığında. o hastalık da onu asla unutmayacak olmamdır.

okuyan herkese kocaman sevgiler,

çocuk kalpli.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.