kalbim ege’de kaldı.

ben daha önce hiç alaçatı’ya gitmemiştim, bir kere uğramıştık ama onda da çok yağmur yağıyordu. gezip dolaşamamıştım her yerini. çocuk kalbime bu kadar hitap ettiğini bilseydim çok daha önce gelir, abonesi olurdum. kardeşimin yüksek halleri dışında güzel bir tatil oldu. kardeşim için çok endişeliyim şu an. aşırı yüksek. düşeceğini bildiği halde aşırı yükselmiş. ilaç kullanmıyor yan etkilerinden dolayı ama öyle olunca da bu yüksek, düşük dalgaların arasında kendi başına hayatta kalmaya çalışıyor.

kardeşim arkadaşımdan nefret eder. böyle hissetmesine de arkadaşım neden oldu ama. beraber gittiğimiz bir tatilde arkadaşım kendini, birlikte kaldığımız odaya kitlemiş, beni dışarıda bırakmıştı. 4 saat kapıda oturdum. bunu gördü. ben aynı şeyin kardeşime yapıldığını görsem kafasını kırardım o kişinin. arkadaşım hakkında daha önce “yeri geldiğinde benden çok daha duygusal” demiştim. o gün de öyleydi, istemeden yine kırmıştım onu. aslında bilerek yapmamıştım ama arkadaşım, o dönem çok hassastı, zaten umrumda bile değildi, onu her hali ile seviyorum. bu olayı ben sorun bile etmedim. hiç bir zaman etmem. ama kardeşim için öyle olmadı tabi.

kardeşimin aptal arkadaşlarından biri de o tatilde bizimle beraberdi ve çocuk arkadaşıma aşık olmuştu. aptal diyorum ama bu çocuk bu deyimin dışında da aptaldı ama bana çok iyiliği dokunuyordu, her zaman gizli gizli reçete ayarlardı extra xanax alabilmem için. yoksa zaten arkadaşımı üzdüğü an ortadan ikiye bölerdim. arkadaşımla muhabbet kurmayı başaramayınca saçmalamıştı ve tatilimizin içine sıçmıştı. aynı masada oturduğumuzu hatırlıyorum, o, arkadaşım ve ben. o saçmalarken benim de canım başka şeylere sıkkındı, bir de ben sürekli gülen, yumuşak mizaçlı, sakin biriyimdir, böyle biri kızdığında karşı taraf için çok daha yıkıcı oluyor alışılmadık olduğu için, o da böyle bir anda üzerine aldı. sanki ben o çocuklaymışım ve onun üzerine gitmişim gibi. halbuki o sırada ben geri çekilme yaşıyorum, yine kullanmam gereken miktarı kısa sürede bitirip ilaçsız kalmışım, ne arkadaşım ne de o çocuk umrumda aslında. arkadaşım gidip kendini odaya kitledi, ben de kaldım kapının önünde.

neyse oldu bu işte, kardeşim de buna şahit oldu.

2 akşam önce kardeşim ile ortak bir arkadaşımız ile buluştuk. tabi benim telefonumun ekranı arkadaşım ile benim karikatürize hallerimiz. bir iki gün önce yaptım, bilgisayarıma da yaptım zaten. başka bir yer olsa oraya da yapacağım. hatta noelde herkese bunun kartını bastırıp göndersem mi diye düşünüyorum. onu gördü, “aa ne sevimli duvar kağıdı bu, e ama bu sana benziyor, bir saniye bu resim tanıdık geldi hatta yanındaki de…” diye başlayıp.

“yanındaki de, a. bu. senin ben a.k. çocuk kalpli” diye bitirdi.

nefret mi ediyorsun ondan mı diye soruyorum. iyi biri olduğunu biliyorum, seni sevse en büyük destekçisi de olurum ama o seni sürekli kapının önüne koyuyor, ben bunu kabullenemiyorum, diyerek pişman ediyor bunu sorduğuma. normalde demez böyle bir şey ama şu an çok yüksek. ama çok hassas bir yerden vuruyor, beni yukarıda yazdığım güne döndürüyor.

tabi bu lafın üzerine istemeden de olsa yüzüm düşüyor sonra ve beni teselli etmeye başlıyor. onun senin gibi birine ihtiyacı yok ama senin var biliyorum, özür diliyorum, diyor. sen her zaman, seni sevip yönetebilecek güçlü kadınların etrafında gezersin, güçlü birini gördüğünde anne sanıp kucaklarına oturursun, tüm hayatında boyunca bunu hep yaptın, diye ekliyor.

hayır diyorum anne gibi görmüyorum. anne gibi gördüğüm becca diyorum ama arkadaşım farklı, ben onu hiç anne gibi görmedim diyorum. lütfen, bana son zamandaki bu hallerinin nedeninin o olmadığını söyle sadece diyor.

yalan söylemekten o kadar bıktım ki artık…

bir şey söylemeyince, tamam konuyu kapatalım, bir mucize olur umarım, bu mucize olursa söz veriyorum birgün barışırsanız onu en çok ben sevip kabulleceğim, lütfen artık üzülme diyor.

kardeşimle aramızdaki en efsane konuşma bu oluyor böylelikle.

kalbim ege’de kalıyor.

şu an tek düşündüğüm şey ise kardeşimin iyi olması.

mutlu geceler,

çocuk kalpli.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.