jersey.

bugün hava izmir’de 24 derece ve yağmurlu. aslında yağmurlu olmasa sevdiğim standartlara ulaşmış olacaktım.

bazen 1 yaşında bir yeğenim olduğunu unutuyorum. birkaç gün sonra kuzeydeki evime gittiğimde tüm zamanımı onunla oynayarak geçireceğim. geçen yıl onu görmüştüm ama o yaştaki çocuklar sürekli büyüdüğünden ve şekil değiştirdiğinden her gördüğünüzde farklı bir çocukla tanışıyorsunuz. ismi konduğunda sanki alınması gereken ilk şeymiş gibi gidip ona forma yaptırmıştım. galatasaray’dan başka takım tutması onu sevemememe neden olurdu. böyle bir şeyi göze alamazdım. o yüzden hemen gidip bu formayı yaptırdım.

IMG_6790

galatasaraylı oldu böylelikle!! hayatın anlamı galatasaray ya. daha güzel bir duygu var mı şu hayatta. en iyisi oldu onun için.

amerika’ya dönüşüm kesinleştikten sonra becca’nın bana önerdiği gönüllülük hizmetini kabul etmeye karar verdim. haftada 1 veya 2 gün mültecilere yardım etmemi isteyen bir hizmet bu, karşılığında ise aylık 600 dolar harçlığı var. ne komik ben bu işi aslında 10 yıl önce yapmıştım. gönüllülük hizmetine katılmıştım ve bana orada 140 euro veriliyordu harçlık olarak. bazen hiç nedensiz en başa dönüyorsun sanırım. ama rahatsız etmiyor hiçbir şekilde, hatta umrunda bile değil. çünkü amerika’da sadece 1 yıl gönüllülük hizmeti yaparak bu parayı biriktirirseniz, ikinci el, ortalama sınıf bir araba bile alabilirsiniz. amerika’da insanlar sokakta yaşıyor diyenlere selam olsun.

bugün ece’nin bana önerdiği çocuk kitaplarını almaya gideceğim. çok tuhaf bir yanım vardır, aynı anda 2 veya 3 kitabı birlikte okurum. öyle bir heyecan yaratınca çok daha hızlı okurum kitapları. sanırım bu 20 kitabın hepsini amerika’ya gitmeden bitirmiş olacağım. çünkü çocuk kitapları hepsi.

hediye forma konusuna bir kere değineyim, bu da burada kapansın. sonuçta bir yere yazılmış bir tweet’im var, galatasaray şampiyon olursa 3 kişiye forma alacağım demiştim. gelen mesajlar üzerine 6 tane aldım. dün son bir tane daha aldım lakin şunu bilmenizi isterim:

kimsenin iyi niyetinden şüphem yok lakin türkiye çok garip bir hal aldı, kimin ne ile suçlanacağını bilmediğimiz bir ülkenin vatandaşlarıyız. bu yüzden kendi kredi kartımı kullanamıyorum bu hediyeleri alırken, başka türlü hallediyorum. yani sıkıntılı bir süreç oluyor benim için. bundan sonra forma alamayacağım bu yüzden. çok üzgünüm.

okuyan herkese kocaman sevgiler,

çocuk kalpli.

6 Comments Add yours

  1. Dora says:

    Bir iki gün gönüllü çalışarak bu para elde ediliyorsa süper değil miymiş?? Kira mira olayı nasıl? Yaşam masraflarını karşılıyor mu bu ücret?
    Youtube kanalını kurar çocuk kitapları yazmaya başla haydi, hayatın süper kızım senin sakın dönme buralara, burada haftanın 6 günü günde 9 saat mutsuz bir işte çalıştığında 300 dolar kazanıyorsun. Hem insanlara da yardım edecen, aşırı süper, süper ötesi.

    Dora Kız.

    Liked by 1 person

    1. puercorde says:

      Bazen kötü diye düşündüğüm bir şeyin iyiye döndüğünü düşünürüm. Kötü bir yaz geçirdim ama çok uzun zamandır istediğim bir şeydi çocuk masalları seslendirmek ve yazmak. Bir türlü kendimi verememiştim. Şu an içinde bulunduğum durum buna yardımcı olacak. 1-2 yıl böyle rölantide takılıp sonra yine tam zamanlı bir ofis işi bulurum muhtemelen.

      600 dolar tek başına hiçbir masrafı karşılamaz. Bu zaten maaş değil, harçlık olarak veriliyor. Biz kirada oturmuyoruz, ev kendimize ait. Eşimin babası aldı bizim için. Kira olsaydı 1500-2000 dolar arasında olurdu. Tabi her ev böyle değil, babası da yatırım amaçlı gördü bu evi, yarın birgün Türkiye’ye taşınırsak kira geliri olsun diye konumu iyi olan bir yerden aldı. Yoksa aylık 500-600 dolara da 2 katlı evler var şehrin tercih edilmeyen yerlerinde.

      Kiradan çok 30 yıllık krediye giriyor insanlar. Evli çiftler ev alıyor, nerdeyse hayatları boyunca ödüyorlar. Ödedikleri kredi 1000 dolar civarında ama zaten tek bir eş ofis işinde çalıştığında ortalama 4000 dolar alıyor. Sorun olmuyor onlar için.

      Ev giderleri de ortalama 1000 dolar civarında. Eksik veya fazla olabilir tabi, bu biraz da kişilere bağlı.

      Sen baya kafaya koydun bu olayı bence, bir yolunu bulalım sana sen de at kapağı.

      Sevgiler,
      Çocuk Kalpli

      Liked by 1 person

      1. Dora says:

        Bul bana bir coni

        Liked by 1 person

  2. Birkaç kitabı bir arada götürebilenlerdenim bende ve bu şahane bir şey. Kafa karıştırır diyenlerin aksine yarim bıraktığına aşırı özlemle dönüş yapıyorsun. Sıkılmaya fırsat vermiyor. Ve hic kitapsız kalmıyorsun.

    Liked by 1 person

    1. puercorde says:

      Çok güzel yazmışsınız, evet tam olarak böyle, birini okurken diğerini merak ediyorsun, acaba orada ne oldu, ona da döneyim derken 2 kitap bir anda bitiyor. Bir de bir tanesi sarmıyor bazen, diğeri ile devam ediyorsun. Eğer beğenirsem, okuduğumu da yeniden yeniden okurum. Bir de o tuhaflığım var. Şu an elimde 20’ye yakın çocuk kitabı olacak, çok heyecan veriyor. Muhtemelen hepsini tek tek okurum. Çünkü ilgi alanımda yazılmışlar. Keşke uyumadan önce aynı anda 2 tane okusam da, elime geçer geçmez hepsini gece gündüz okur bitiririm ben.

      Sevgiler,
      Çocuk Kalpli.

      Like

      1. Okuyup bitirince üzülme payıda var ben yaşıyorum,çok mu hızlı okudum ne oluyorum. Bazılarınıda hiç bitiresim gelmiyor. 4 yildir okuduğum ve bilerek uzattığım “Sri Nisargadatta Maharaj’ın Ben O’yum ” kitabı var hic bitsin istemiyorum. 😊☺

        Like

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.