august 30.

bu sabah büyük bir boşluğa uyandım. ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok, o kadar alışmıştım ki hastaneye ve oradaki insanlara, bugün bilemiyorum şimdi. dün herkese sarılarak ayrıldım ve neredeyse ağlayacaktım. dört gözle beklemiyoruz ama bize ihtiyacın olursa her zaman buradayız, burası da artık senin evin dediklerinde gözlerim doldu.

31 ağustos gecesi için kp6 alarmı var, kuzey ışıkları tüm michigan’dan net bir şekilde görülebilecek. eşim bugün ve yarın istersen hiç uyanma, gün boyunca uyu ama yarın gece bunun tadını sonuna kadar çıkaracağız diyor bu sabah. ben de tüm uyumaya karar veriyorum böylelikle. şu an da yatağın içindeyim zaten, birazdan kaldığım yerden devam ediyor olurum. şu yeşil ışıkları göreyim artık. bu yazın tek iyi hatırası olarak hafızamda yer alsın.

geçmişten alınan hazzı, umursamayan o heyecan her duyulduğunda, bilinen dünya yıkılır, yerine yeni bir dünya kurulur. 

yeni bir dünya kurmak istiyorum yine kendime. içerisinde yeni heyecanların ve mutlulukların olduğu yeni bir dünya. umarım ki bu ışıklar, bu yeni dünyanın başlangıcı olur

sevgiler,

çocuk kalpli.