8.21.2019

zihnimin bomboş olmasını o kadar özlemişim ki. kendimden başka hiçbir ses duymuyorum bu sabah…

düşündüğüm kadar kötü bir yer çıkmadı yarı zamanlı akıl hastanesi. sanki bir otelde konaklıyormuşsunuz ve kapınızı açan kartı kaybetmişsiniz gibi. o kart olmadan odadan odaya geçemiyorsunuz, sizin yerinize başkaları açıyor. zaten önemi yok, bugünden itibaren kendi evimde, kendi yatağımda uyuyacağım. aslında dün akşam da eve gidebilirdim ama dün çıkış saati olan öğlen 3.45’e kadar ayık kalamadığımdan dün gece de hastanede kaldım. öğlen 2’ye doğru gözlerim yorgunluktan kapanıyordu. kendimi ancak birinin yardımıyla odama attım. artık ne verildi pazartesi günü bilmiyorum, hala başım dönüyor şu an. belkide yemek yiyemediğimdendir, hastaneye girdiğimden beri hiçbir şey yiyemiyorum. stres yaptım sanırım. ilk gece zordu. ne olursa olsun bir yere kapatılmanız kendinizi kötü hissettiren bir şey ve aklınıza kaçmaktan başka hiçbir şey gelmiyor. uykuya geçene kadar zor tuttum kendimi kapıyı kırmayı denememek için. özgürlüğüme düşkün biri de değilim üstelik, yine de kapıyı kırmak istedim.

dün ilginç bir gündü, bir sürü kişi ile tanıştım ama hiçbirinin adını hatırlayamıyorum şu an. hatta yüzlerini de hatırlayamıyorum. ama ilk gün sakinleştirici verilmeseymiş, kesinlikle onların yanına oturamazmışım. sakinleştirilmiş halde bile, rahat hissedemedim. adımı bile söyleyesim gelmedi. hepsinden korkuyordum. aslında bir konferans veya eğitime katılmışsınız ve beraber grup aktivitesi yapıyormuşsunuz gibi. ama gene de kötü hissettiren bir yer akıl hastanesi…

daha öncede dediğim gibi uzun süredir, sorunlarımla başa çıkamıyordum. yardıma ihtiyacım vardı ve alabildiğim için mutluyum. sadece son yaşadıklarım değil burada olmamın sebebi. doğduğum günden beri anlayamadığım bir hayatın içinde yaşıyorum. yaşım ilerledikçe, yaşadığım hayal kırıklıklarına dayanma gücüm azalıyor.

birgün kendimi burada bulacağımı hep biliyordum zaten…

iyiyim, daha da iyi olacağım. iyi olmak istiyorum.

daha çok yazardım ama hem telefonla yazıyorum hem de başım dönüyor.

herkese teşekkürler,

çocuk kalpli.