cottage.

13 saat uyumama rağmen yine başımda şiddetli ağrılarla kalktım. hatta 13 değil, 13 saat 31 dakika, bir de gece ara ara kalkmalarım da 1 saat 31 dakika. yine bu yazıyı 9.31’de yazmaya başladım. (bu çocuk kalpli hiç akıllanmayacak evet, hiç uslanmayacak)

IMG_6768

beynimin ağrısı geçse, atacağım yollara kendimi, uzun yürüyüşlere çıkacağım, kardeşimin dediği gibi yok bir şey diyip oynamaya devam edeceğim ama çok acıyor. ben de istiyorum bir an önce toparlamak ama yatağımdan çıkamıyorum. aslında harika bir yerdeyim, göl evimize ulaştık, muntazam bir sessizlik içindeyiz, insanı sakinleştiriyor.

IMG_6737

beynim acımasa mutlu da olacağım. arkadaşımın güvende olduğunu ve iyi korunduğunu biliyorum artık. aynı zamanda papaz arkadaşım emanuel’in de assisi’ye vitrin süsü olarak alınmadığını öğrenmiş oldum. yetkileri olan, sözü dinlenen, güçlü bir adam olmuş. dün ben uyurken mesaj bırakmış, iyi ol, biraz başka şeylerle ilgilen mesela benimle ilgilen, bana mesaj at, ben senden hiç arkadaşına yazdığın gibi sözler duymadım, bana da yaz arada öyle şeyler, yazmış.

hayatım tüm dallarda oscar adayı bir komedi filmi yemin ediyorum. çok güldüm bu sabah okuyunca.

beynim acıyor. biraz daha uyuyup, kalkınca mutlaka yürüyeceğim.

sevgiler,

çocuk kalpli.