benny!

az önce eşim “ilaç saati” diyerek uyandırdı beni, ben de ilaç almadığım saat mi kaldı diye kalkıp, biraz da olsa uyumayayım bari dedim. çok kabus görüyorum. beynime kurşun yemiş gibi kalkıyorum o rüyalardan. uyandığımda öyle acıyor. uyandığımda beynim acıyor.

bilindiği üzere, uyumadan önce twitter’ı birbirine kattım, lego poşetinin içinden benny çıktı diye. benny’i çok seviyorum ama bugün o poşetten çıkmasının benim için çok büyük bir anlamı vardı. öncelikle benny’nin nasıl bir poşetten çıktığına bir bakalım:

IMG_6592

20 tane lego mini oyuncağının olduğu bir seri bu ama bir poşet içinde hangisinin çıkacağı belli değil ve benny’nin çıkma oranı 1/20, yani 20’de 1.

20 poşetten sadece birinde çıkma ihtimali var…

bu sabah uyandığımda yine tuhaf bir şekilde arkadaşımı hissediyordum ama kendime kızıyordum, hala akıllanmadın mı çocuk kalpli diye. sonra bu oyuncağı alırken kendimi denemek istedim, eğer gerçekten bir şeyleri hissediyorsam bu poşetlerden hangisinde benny’in çıktığını da bilirim dedim.

benny çıktı!

sonu çok trajik bitmiş olsa da, hala içimde tuhaf iyi bir his var. belkide ona her şeyi söylediğim için bilmiyorum, biraz da olsa rahatladım. çocuk kalbimle seviyorum seni dedim. bilmiyorum ne düşündü ama git öl de demez sanki. ama bloke etmek de beni durdurmak için iyi bir seçenek değildi. bilmiyorum. kafam karmakarışık. şu an içinde bulunduğum için anlayamıyorum ama biraz daha dışına çıkıp bakabilirsem çok daha net görebileceğime eminim. zaten şu an bir beynim olduğundan bile bahsedemeyiz bence.

tamam kötü bitti, hatta düşündüğümden çok daha kötü bitti ama geçen sene kardeşimin düğününde düşüşüm krizlerim içinde bence en kötüsüydü, onu aşabildiysem bunu da aşabilirim. sadece şu an biraz zor geliyor çünkü yataktan çıkamıyorum. uyuştum. ama uyuşmam da gerekiyordu.

hala günlerden salı gibi geliyor, salıda kaldım sanki… salı mı bugün ya?

oughff!

yatağımın yanındaki benny’den uyumayan varsa ona iyi geceler, kalanlara sevgiler.

çocuk kalpli.