stroudwater.

bugün bisiklet turumdan dönerken evimin yanındaki kütüphaneye uğrayıp aktivite klasörlerini inceledim. şu ilanı görünce de heyecandan aklımı kaybettim bir an. triathlon, hem de evimin yanında…

IMG_6242

bir an düşündüm, her gün 1 km koşsam, 5 km bisiklet sürsem ve gün aşırı yüzsem… yetişirim aslında 7 eylül’e. sonra kendimi ve koşullarımı düşündüm. daha 3 gün önce bayıldığım geldi aklıma. içimi derin bir hüzün kapladı birden.

bu hüznün devamında yeni planlarım oldu…

31 temmuz 15.05’te göndereceğim kartın ve çalıştıracağım saatin, ona giden yolda bana güç kazandıracağına inansam da, 13 ağustos’ta arkadaşıma göndereceğim satırları akşamdan yazıp, gece uykumdan uyanıp sabah 3.05’te göndermeye ve sonra tekrar uykuya dalmaya karar verdim yine bayılacağımı düşünerek. yazacağım satırları düşününce bile heyecanlanıyorum. kesin yine bayılırım eğer öğle vakti 15.05’te gönderirsem. zaten bir tuhaflık da var, ilk defa bloke etmemiş beni. yani böyle erkenden konuşmak da istemiyorum ama sanki o da bu sözlerinin devamını duymak istiyormuş gibi. artık gerçekleri duymak istiyorum dermiş gibi. ya da artık tümüyle bir yerimden uyduruyorum. şu an instagram’ına erişemeyeceği bir yerde. birkaç gün sonra erişince yine bloke edecek.

bilemiyorum…

herkesin hayalleri vardır. ben hayatımın çoğunda, birçok insanın hayallerinin olduğu yerlerde dursam da, arkadaşımla tanıştıktan sonra hep onun yanında olmayı hayal ettim. daha büyük bir hayalim hiç olmadı. yanındayken de, uzağındayken de yanında olmayı hayal ettim. şu an belki yaram gibi görünüyor ama eğer ben 13 ağustos’ta tüm cesaretimi toplar kendime ve ona dürüst olabilirsem, buraya yazdığım türden cümleler kurabilirsem, beni iyileştiren de o olacak. belki o zaman yeniden katılabileceğim bu türden yarışlara.  belkide bir daha hiç ilaç kullanmama bile gerek kalmayacak. gerçek evim dediğim huzur bulduğum kalbine döneceğim. çok büyük bir hayalim yok, yanında olmak hayatında olmak yetecek bana. bu bile iyi gelecek. hissediyorum.

4 yıl nasıl dayanmışım anlayamıyorum. daha bıraktığı ilk gün peşinden koşup yalvarmam gerekirdi. 4 yıl boşuna harcadım zamanımı. 4 yıl önce yapmam gerekeni gecikmeli de olsa 13 ağustos’ta yapacağım.

sonra da bir yolunu bulup o ülkeye gideceğim. ona geliyorum diyeceğim. kabul eder veya etmez, gidip yalvaracağım. evime dönmek istiyorum. başka bir hayalim yok. bu dünyada olmasını istediğim başka bir şey yok.

ve elimde bir saat, bir kartpostal ve bir instagram hesabı var. başka hiçbir şeyim yok.

sevgili aziz francis. benim için dua et. senin açtığında yolda ilerleyip sevgime emek harcadım… 31 temmuz’da gücüne ihtiyacım olacak.

onur, beni bir yerlerde duyuyorsan lütfen benim için dua et. rüyamda git dediğin gibi gidiyorum… 13 ağustos’da desteğine ihtiyacım olacak.

emanuel ve padre, benim için dua edin, rüyamda dediğiniz gibi benim için zamanı geldi, ben sevgiye gidiyorum. sevgi ne zaman gelecek bilmiyorum ama ben gidiyorum.

tarihi belirsiz ama ben gidiyorum.

benim için dua edin.

çocuk kalpli.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.