i’m not okay.

yine hayatımın en zor gecelerinden birini geçirdim. son yazımı yazdıktan “uykusuz kalmamam, üzülmemem, strese girmemem gerekiyor” yazdıktan sonra libya’daki havalimanına bomba düştü ve türkiye’deki elçiliğin kaçtığını okudum. yaşadığım çaresizliği anlatamam. allahtan uyku ilacım lunesta’yı almıştım ve çıkamadım yataktan, uyuyakaldım ağlayarak, yoksa yine kıyameti koparmıştım.

bu iş beni öldürecek. birgün bu haberlerden birini alıp gerçek bir kriz geçiricem. ya felç kalıcam ya da kalbim duracak. bir de böyle şeyler yaşıyorsunuz ve ondan alabileceğiniz tek haber astral seyahat. yapabildiğim son şey yine resmine bakıp yatmak ve farklı bir boyutta yanına gitmeyi denemek oldu. ama böyle olmadı tabi. sabaha kadar kabuslarla boğuştum. az önce sırıl sıklam kalktım yatağımdan. yorganıma kadar ıslatmışım her yeri.

şu an kalkıp libya’ya mı gitsem diye düşünüyorum. anneme arkadaşımı peşinden gittim, onu seviyorum hayatından endişelendim derim. kızsa da ona olan düşkünlüğümü biliyor, bence anlayışla karşılar. eşime bir arkadaşıma yardımcı olmak amacıyla gittim derim. kızsa da boşanacak değil ya benden.

hiç iyi hissetmiyorum bu sabah. umarım günün devamında fenalaşıp hastanelik olmam.

çocuk kalpli.