sweat dreams ice creams.

ahahaha. bir önceki yazıma ithafen gelen yorumlara yarıldım. güldürdüğüme ve eğlendirdiğime çok sevindim, yazarken ben de çok güldüm ama yaşarken böyle gelmemişti. üzücü şeyler aslında. şimdi biri gelse senin ifade özgürlüğünü s. diyip yollarım ama o zamanlar diyorum ya daha salaktım, şimdi de salağım ama en azından sınırlarımı daha iyi koruyormuş gibiyim. evlilik de aşırı yardım etti, yoksa sadece bu kişi değildi bana bu çılgın aşk mesajlarını gönderen.

herkesin durumu birbirinden üzücü, normal hayat yaşayan insanların da başka sorunları var gibi, sanki onların da istediği gibi gitmiyor bazı şeyler. ama bu sistemin en altında aseksüeller var. eşcinseller bile acıyor çoğu zaman bize. ya da hakaret ediyorlar. ben bunları yaşadım ama benim yaşadığımdan çok daha kötüsünü yaşayan arkadaşlarım oldu. ankaralı bir arkadaşım vardı, bilkent mezunu temiz bir çocuktu, evli bir adama aşık olmuştu. aşk dediğim yine romantik hisler, cinsellik ile alakası yok. adam da bu fırsatı iyi kullandı. onun gönlünü hoş etti önce. tefeciye borcum var beni öldürecekler diye geldi birgün. arkadaşım o panikle 250.000 tl gibi bir krediye girdi. çünkü o adama deli gibi aşıktı. adam bu parayı alıp bunu terketti ve karşıma çıkarsan tüm internete yazarım ne olduğunu dedi. çocuğun gayet iyi bir işi ve maaşı var ama hala bu krediyi ödüyor. hatta bu olay sonrasında yaşadığı psikolojik bunalım sonrası tedavisi için ailesinden maddi yardım aldı bir süre. ailesine kumar oynadım gibi bir yalan söylemek zorunda kaldı. çocuk elini bile tutmadı adamın. insanlar bu kadar kötü ne yazık ki.

daha böyle neler var…

tamam “onunla sevişsin ama beni de sevsin” çok saf bir düşünce ama dünya bu kadar saf değil ne yazık ki. gerçekten korunmaya kollanmaya ihtiyacımız var. belkide bu yüzden gerçekten güvendiğimiz kimselerden vazgeçemiyoruz. ben bu hayattan annemden sonra en çok arkadaşıma güvendim. ama bunu sonuna kadar hakediyordu. onunlayken çok güvende hissediyordum. huzur dediğim şey oydu. ailemden sonra ikinci evim oydu. bir şekilde bu hayatta veya öteki hayatta yanına dönmem gerek.

bu pazar banyosu sonrası twitter’da paylaştığım gibi dondurma arabasını yakaladım. delirdim sevinçten görünce. isimleri “sweat dreams ice creams”, dondurmalarını sokak sokak gezip, bebek melodisi dinletip satıyorlar. bir de pazar günleri satıyorlarmış sadece, ondan başka günler yakalayamıyormuşum. ben de diyorum neden gelmiyor bu dondurma arabası.

yarın iş var, benim hemen yatmam ve yarına dinç kalkmam gerek. urgent care’de yaptırdığım iğne de bir işe yaramamış gibi ya, kollarımda ve bacaklarımdaki kaşıntı durdu hala kulaklarım kıpkırmızı ve kaşınıyor. ne iş anlamadım. alerjinin bile entresanı bende.

mutlu geceler,

çocuk kalpli.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.