trablus.

kadınlardan ve salı günlerinden çok çektim…

bu salı günü canımdan bezdiren kadın, en sevdiğim olandı. yani annem. birkaç gündür iyi olmamı beklemişti ama iyi olduğumu anladığı an haftasonunun hesabını mutlaka soracaktı. öyle de oldu. sen sakinleştirici olmak için sürekli problem mi çıkarmaya çalışıyorsundan bir girdi, ne demek libya’da savaş çıktı diye kriz geçirmek diye öfkesinin dozunu arttırıp, o adamı haketmiyorsun ile final yaptı. en son yeter anne, senden doğduğuma pişman oldum şu an diyip konuyu kapattım. annem kızdığında kızgınlığı geçene kadar susarım, mesela kardeşim öyle yapmaz atara atar yapar, onların kavgaları en az 2 saat sürer. benimki 10 dakika içinde bitiyor ama beni de bitiriyor.

libya konusundaki endişemi anlatabilirdim. anne a. orada diyebilirdim ama yapmadım. canım istemedi bir de onu konuşmak.

kötü olduğum akşam papaz arkadaşım emanuel’e de yazmıştım, orada bir arkadaşı olup olmadığını sormuştum. libya ile ilgili haberleri görürken kriz geçirdiğimi, orada yaşayan bir arkadaşım için şu an çok endişelendiğimi, mutlaka libya ile ilgili bir şeyler öğrenmem gerektiğini, oradaki tanıdıkları ile tanışmak istediğimi, oraya gideceğimi yazdım. hemen yazamadı şehir dışında olduğundan, bu sabah yazdığında evet biz franziskenlerin işlettiği birkaç kilise var dedi ama senin oraya gitmene asla izin vermem, delirdin mi sen istanbul’dakiler öldürür beni, hiç bir yere gittiğin yok diye azarladı beni.

şu an gitmiyorum zaten, önce epilepsi hastalığından kesin olarak kurtulduğuma emin olmam gerekiyor. bu yaz birkaç kere kanada’ya kuzey ışıkları avlamaya gidicez, sonra türkiye’ye tek başıma geleceğim. bunu da başarırsam eşimle kosta rika’daki yazlığına gideceğiz. hepsini atlatırsam gelecek bahar avrupa’da katılmam gereken bir toplantı var diyip kendimi libya’da bulacağım dedim.

beraber gideceğiz o zaman, assisi’ye gelirsin, buradan beraber gideriz, oraya seni yalnız göndermem. madem o kadar uzun var gitmene, ayarlarız dedi. kim olduğunu sormayacak mısın dedim, kim olduğunu biliyorum zaten diyip güldü.

böylece gün itibarı ile artık bir planımız var…

el yazısı hocam bugün müsait olmayınca ben de bugün biraz kendime kalmak istedim. eve gidip odamın kapısını kapatıp birkaç saat uyuduktan sonra oyun odasına girip hiçbir şey düşünmeden video oyunu oynayasım var. kendimi çok özledim bu aralar. beynimi tamamen boşaltmam, şu ruhlar aleminde dolaşan halimden kurtulmam lazım. arkadaşıma hazırladığım kartı bile müzik dinleyerek yazıp başka şeyler düşünerek onu aklıma getirmemeye çalışarak çalışacağım.

okuyan herkese kocaman sevgiler,

çocuk kalpli

 

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.