happy holidays.

bu sabah sevdiklerime daha sıkı sarılmaya karar vererek kalkıyorum. sanki dün gece fırtına kopmuş ama bugün güneş açmış gibi birgün. eşime gidip sarılıyorum, dün onu ağlattıktan sonra tek kelime etmeden odamın kapısını kapattığım için özür diliyorum. arkadaşımın noel’de çektiğimiz resmini buzdolabı magneti yaptırıyorum, derin bir oh çekiyorum, mutlu olması ve güvende olmasının tadını çıkarıyorum.

dün yine rüyamda zaman yolculuğu yapmıştım. aslında uykuya dalarken arkadaşımın libya’daki hayatına gitmek istemiştim, nasıl bir yerde yaşadığını, nerede çalıştığını görmekti amacım. böyle olmuyor tabi. gideceğim yeri ve zamanı kendim belirleyemiyorum. kendimi birden 2014 yılında onun ankara’daki evinde buldum. daha önce bugün çekilmiş olan bir fotoğrafımız vardı ama ben orayı gaziantep sanıyordum. değilmiş, o gün nasıl oldu bilmiyorum ama ankaradaymışız. o anın için girdim ama sadece uzaktan izlemek istedim. beraber ağacı süslüyorduk. sonra birbirimize hediyeler verdik. 2014 yılındaki kendim, çok kötü görünmüyordu o gün. çok mutluydu onunla. demek ki yanında olduğunda ilaç kullanmak zorunda kalmıyordum. işte aradığım gün bu dedim kendi kendime. daha önce hep üzgün anlarımıza gitmiştim. sonra hediyeleri açtılar. bir sürü hediyenin içinden pijamaları görünce içime huzur doldu. ona pijama almıştım, kendime de almıştım. pijamaları ne kadar çok sevdiğimi bilirsiniz. oh be, bunu yaptığıma çok sevindim diye geçirdim içimden. haykırmışım sevdiğimi. bunu mesajla maille yapmamışım, bizzat gözlerine bakarak haykırmışım. onlar pijamalarını giyip uyumaya gittiklerinde ben süslediğimiz ağacın altında kedi ile oynadım. odalarına girmek istemedim. içeride olanlardan biri kendimim ama yine de yanlış geldi o an.

bu arada aklınıza kötülük gelmesin. içeride uyuyoruz. aslında düşününce çok komik, bu olay gerçekleştinde ben fiziken 30 yaşında biriyim, o da hem ruhen hem de fiziken 28 yaşında biri. ama o da benim kadar çocuk demek ki o an. benim kadar saf ve kirlenmemiş. bu yüzden onu çok sevdiğimi hatırlıyorum. o da beni sevdiğini bu yolla söylemiş. benim seviyemde gezmiş bunu gösterebilmek için. hem güç bakımından hem de kişilik bakımından benim her zaman önümde biriydi. dün libya’da başına bir şey gelme düşüncesi beni çıldırttı ama şimdi düşününce, o önlemini çoktan almıştır diyorum. her türlü sorunla aklıyla ve soğukkanlılığı ile çıkar o. tüm dünyayı 2 yıl boyunca tek başına gezmiş birinden bahsediyoruz. ben onun gezdiği ülkelerden sadece 1 haftalığına hindistan’a gitmeme rağmen korkumdan otelden çıkamamış, özel araç tutarak sadece önemli turistlik yerleri arabadan 1 dakikalığına inerek gezmiştim. o hindistan’da 1 ay kaldı ve her sokağını gezdi. insan biraz da kendi gibi düşünüyor empati yapabilmek için. herkes böyle yapmalı ama ben yapmamalıyım içinde bulunduğum çocuk olma durumu yüzünden. libya’da olsam böyle bir şey olsa korkudan ölürüm ben. ama o böyle davranmaz. o güçlü biri, hayatımdaki güçlü kadınlardan tanrıça diye bahsediyorum, o içlerinde bu konuda en iyisi…

bugün kalkıp yürüyerek açılmak istiyordum ama çok güçsüzüm. sabah erken kalkamadım, şu an da yatağın içindeyim, bu yazıyı yazdıktan sonra biraz daha yatarım. ama yarın yeni birgün, yeni bir ay. yeniden başlamak için daha iyi bir gün olamazdı. hakkını sonuna kadar vereceğim. ben ne yaşarsam yaşayayım, ertesi gün kalkar yeniden başlarım. belki 5 yaşında bir çocuğum ama bu refleksi her zaman gösterebiliyorum. uzun zamandır, düşünce ne kadar hızlı kalkarıma kodlamıştım kendimi zaten.

bugün günlerden olan oldu hayat devam ediyor günü. umarım çok uzun zaman bir daha böyle sakinleştirici olup yatağımdan ayrılamamak zorunda kalmam. yani yine olacağı kesin de, uzun zaman olmasın. yazmam gereken bir kartım, mutlu etmek istediğim bir eşim ve tüm gücümle çalışıp onu utandırmamam gereken bir iş arkadaşım var.

bu sabah ilk dinlediğim şarkı vaftiz annemin harika sesiyle yorumladığı “kalbimi kaybettim” ilahisi. bu ilahiyi kominyon alma sırasında çalar ve söylerdi. eğer o ilahiyi çalacaksa bana önceden müjdelerdi. sevdiğimi bilirdi. kominyon sırasında sevdiklerinizi düşünürsünüz. ben bu ilahiyi dinlerken hep arkadaşımı düşünürdüm. çok uzaklarda da olsa ona bu ilahi ile ulaşmaya çalışırdım.

 

“kalbimi kaybettim ve senin yanındadır, hazinem nerede ise orada kalbim var, orada kalbim var”

umarım beni çok uzaklardan olsa da duyar. bir saniye de olsa aklına gelirim bugün.

okuyan herkese sevgiler,

çocuk kalpli.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.