her şey güzel olacak.

ben de sizler gibi güne büyük bir heyecanla başladım. normalde siyasetle çok aram yok, gerçekten dünyadaki en kirli oyun olduğunu düşünüyorum ama türkiye’de olanları bir süredir dışarıdan izleyen biri olarak çıldırma noktasındayım. normalde bugün eşim ve ailesi ile kiliseye gideriz ama beni bugün unut, ben bugün odamdayım, becca’ya selam söyle dedim.

becca yarın mutlaka selamını aldım diye yanıma gelecektir, zaten dün de bir ara “nerede bir oyun eğlence olsa nasıl da ayaklanıyorsun” dedi, derken de kötü kötü baktı. sonra birgün önce sırf ona iyi görünebilmek için 10 km yürüdüğümü düşününce, kalbim kırıldı bir an, ama tabi ona söylemedim. kolay sevmeyen ama sevince de sevdiklerine eğilmekten çekinmeyen bir yapım vardır benim. onların mutluluğunu, haklı çıkınca yaşayacağım zevke değişmem.

dün akşam son yazımı yazdıktan sonra camımdan güneşin batışını izliyordum. ilaçlarımı almıştım ama aslında dışarıda olmak istiyordum. calvin üniversitesinin hemen dibinde oturuyoruz, aramızda birkaç ağaç var, onları araladığımızda direk kampüsün içindeki çayırların içinde buluyoruz kendimizi. oradan gökyüzü çok güzel görünüyor. aslında orada olmak istiyordum ama eşime söyleyemedim. yoruldum dediğinden beri ağzımı açmıyorum, ilaçlarımı verdiği an yatağıma giriyorum. ama üzüldüm dün akşam, en hoşuma giden pembe ve morlar gökyüzündeydi.

biraz üzgün girip yatağa, o anın verdiği hüzünle uykuya daldım. bir süre sonra eşim odama girdi, uyuyup uyumadığımı kontrol ediyor sandım, elinde telefonla gelip “airdrop’unu aç sana gökyüzü resimleri çektim” diye tamamıyla uyandırdı beni. gerçi çok becerememiş ama denemiş sonuna kadar.

IMG_4472

çoğu insan psişik güçlelerinin olduğunun farkında değil. buna eşim de dahil. duydu beni, kalbimdekileri duydu, belkide ona bunu ben yaptırdım ama onun algıları açıktı. çünkü beni seviyordu.

ne kadar seversek algılarımız o kadar açık oluyor sanırım. herhalde benim de gece gündüz arkadaşımı hissetmemin nedeni bu olmalı. ona kalbim ardına kadar açık. günde 1 kere aklına geliyorsam ben bunu hissediyorum. tabi aklına kızgınlıkla mı geliyorum iyi mi geliyorum ona emin değilim ama günün bir vakti aklına geldiğime adım kadar eminim. hatta bazen öyle bir an oluyorki, birden aklıma düşüyor “şimdi bu konunun onunla ne alakası var” derken buluyorum kendimi.

keşke ben de eşime hissettirebildiğim gibi ona da bir şeyleri hissettirebilsem. hissederdi aslında, sadece bunu kalbini kırmadan önce düşünmem gerekiyordu. onun bir gram hissedeceği varsa da ben yaptığım hatalarla tüm algılarını kapadım. aslında bunu bilerek isteyerek yapmadım, hastalanmıştım ama bunu açıklamadım bile uzun uzun. genelde kandil mesajı gönderiyorum ben. umarım bunu 31 temmuz’da yeniden çalıştıracağım saatle aşacağım. şu an bir an önce o güne gelesim ve bu ritüeli yapasım var. tabi bir yandan da el yazım yetişecek mi endişeliyim. bugün seçim sonuçları ne olursa olsun kendimi zorlayıp 2-3 sayfa daha yazacağım.

uyku ilaçları sadece uyutmuyor, yüksek dozlarda kullanıldığında sizi sizden çıkarıyor, hiç olmadığınız birine dönüşüyorsunuz. zaten bir de bağımlı olmuşsanız kendinizi şizofreninin kapısında bulmaya başlıyorsunuz. insanın yapamayacağı halde, bazı şeyleri yaparım, üstesinden gelirim içgüdüsü vardır. ilacı kullanmadan önce “ben kendimi ve ilacı yönetirim, ben akıllı ve güçlü biriyim” dersiniz. ama ilaç elinizde geçtikten sonra “bu son olsun, bir dahaki kutu elime geçtiğinde böyle yapmam” diyorsunuzdur.

ben bir de kardeşimin doktor olmasından dolayı, bu konuda yaşanmış kötü örnekleri sürekli duyan biriydim. kardeşimin arkadaşları bu durumumu biliyorlardı, kardeşime söylemiyorlardı ama beni gizliden “ben sana yazarım ama lütfen başka birinden bu ilacı satın alma” diye uyarıyorlardı. tabi dinlemem mümkün mü. onları sadece ayda bir seferlik ilacı 5-10 tl’ye alabilme şansı olarak görüyordum.

kötü şeyler yaşamaya başladığınızda bir şeylerin değişmesi gerektiğinin farkına varıyorsunuz aslında lakin eşiğiniz o kadar yükselmiş oluyor ki oradan dönemiyorsunuz artık. doktor arkadaşlarınızı dinleseniz bu süreci yaşamazsınız ama internetten sahte ilaçları alıyorsunuz. çok meşhurdur, bir internet sitesinden bu ilaçları almak için alışveriş yaptığınızda sizi kazanmak için önce %100 gerçek ilacı yollarlar. ikincisinde %75 üçüncüsünde %50. bu size daha çok ilaç aldırmak içindir. siz de 1 tane kullanırken, 2 tane kullanmaya, zamanla 2 tane kullanırken 5 tane almaya başlarsınız. hatta 10 tane sahte aldığınızda elinize birden gerçek 10 tane geçerse, allah rahmet eylesin. tek xanax bile alkolle alındığında kalbi durdurabiliyor. herkesin tepkisi farklı, ben xanaxla ölmedim ama yine yıllar önce aynı gruptan olan ativan’ı alkolle aldığımda bilincimi uzun süreli kaybetmiş, kalktığımda da geçici olarak felç kalmıştım, ellerimi ayaklarımı 1 gün hareket ettiremedim. çok tehlikeli ilaçlar bunlar.

aslında kahroluyorum ama beni bu çukurdan, onun beni hayatından çıkarması çekip çıkardı. onun kalbini kırdığımı anladığımda kendimi cezalandırmak için tedavi olmaya karar verdim. annem hep der, o kızı gerçek hayatta birgün bulup içtenlikle teşekkür edeceğim diye. annem onu çok sever. kız kardeşim o kadar sevmez ama annem sever. ve hayatımdaki herkesi sevmez annem, mesela hayatımdaki ilk 31 rakamına gıcık olurdu. bir de arkadaşım kavgaların yaşandığı sırada annemi bloke etmiş, aslında yazmış annem ona. bu seferde ben anneme “ben sanmıştır” diyip onu savundum.

ne olacağını bilmiyorum ama bu sabah kafamda bu eski şebnem ferah şarkısı çalıyor. ben de herkes gibi sabah kalktığında kafasında alakasız bir şarkı çalan insanlardanım. şöyle diyor bana bu şarkı.

“yorgun geldim bu dünyaya, kimse bilmez, sonsuzluk benim olsa,
fayda etmez, öyle bir derde düştüm ki, hiç sorma,
katlanmak zor gücün yoksa, çaresizlik gözlerimde, can verirken ellerinde, sustun artık sen söylerim ben senin yerine”

bu kadın neden artık şarkı yapmıyor ya.

birgün gerçek sözlerle karşısına çıkacağım, tüm kalbimden gelenleri korkmadan söyleyeceğim ve bunu yaparken muhtemelen ellerinde can vereceğim…

okuyan herkese kocaman sevgiler,

umarım bugün her şey çok güzel olur.

çocuk kalpli.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.