flare.

cumartesi mülteci çocuklar için futbol turnuvası düzenliyoruz, bugün kalktıktan sonra ofisten bir arkadaşım biz de çalışanlar olarak bir takım kurmaya ve çocuklarla oynamaya karar verdik, aramızda futbolu en iyi bilen sensin, seni forvete yazdık diyince heyecanlandım. tabi hemen eşime yazdım, cuma günü antipsikotik almasam olur mu hem iyiyim ben, gerek yok bence şu an, ben de çocuklarla top oynamak istiyorum diye.

10 saniye içinde cevap geldi.

“hayır”

sonra kocaman harflerle “tamam o zaman yazdım” ve yolladım. o sırada el yazısı kursu aldığım hocamın yanına gidiyordum, aslında çok daha uzun sitem dolu bir mesaj yazacaktım, şurama kadar gelmişti ama geç kalıyordum. iyiki de yazmamışım çünkü ondan daha duygu yüklü bir mesaj geldi:

“lütfen yapma, doktorun böyle olmasını istiyor, bu benim kararım değil ama böyle oyunların senin için anlamını biliyorum, bu akşam al o zaman, yarın uyandığında yürüyüşe çıkar açılırsın, cumartesi de topunu oynarsın, artık akineton yardımı ile alıyorsun zaten, nolur yorma artık beni çocuk kalpli, ben de kötüyüm, seni en kısa zamanda iyileştirip kendim yatmalıyım, bana yardım et, yıkılmak üzereyim”

böylelikle ilk işaret fişeği fırlamış oldu evliliğimizde. bu 3 yıldır bana ilk defa off, ilk defa yoruldum diyişi. aslında biraz daha üzerine gider bu akşam da antipsikotik kullanmak istemiyorum diye üstelerdim ama böyle olunca mecbur tamam dedim. hatta daha iyi bile olacak eşimin bu moral bozan isyanını yarın hatırlamayınca. bu olmasa bile kafam bomboş kalkmak da güzel bir duygu zaten. evrendeki hiçbir şeyi düşünmediğim zamanlar beni gizliden mutlu ediyor. yoksa kafamda en az 1 milyon şey oluyor, ışık hızı ile düşünüp yazıyorum. az da olsa nefes aldırıyor bana bu kafam boş günler.

zaten çok kötü bir güne uyandık, hiç güzel bir şey yoktu bugün. hiç bir şey yapmadım el yazıma çalışmaktan başka. tabi onda da zorlandım, çünkü yine gözüme battı tüm harfler. mutsuz günlerde okb’m arşa çıkıyor. hele ki griyse bir de o gün, benim için tam delilik. iyi de oldu bugün antipsikotik kullanacak olmam, yarın sakinleşmiş bir şekilde kalkar daha yavaş daha olumlu çalışırım hepsini. yavaşlayınca daha güzel yazılıyor. antipsikotik her ne kadar tüm duygularımı ve hislerimi 1-2 günlüğüne öldürse de el yazısı kursunda bana yararı oluyor. bu işe başlarken sadece emek harcayacağımı düşünmüştüm ama görünen o ki en çok okb’mle de savaşmam gerekecek.

eşim eve gelmek üzere, gelir gelmez ilaçlarımı alıp ben de sizler gibi bu saatlerde yatacağım.

okuyan herkese mutlu geceler.

rüyalarda buluşalım,

çocuk kalpli.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.