sheep may safely graze.

kadınlardan ve salı günlerinden çok çektim…

salı günlerini hiç sevmiyorum, neden sevmediğimi de bilmiyorum ama hayatım boyunca hiçbir salı günü kendimi iyi hissetmedim. bu sabah eşim de huysuzdu, aslında ben onun niye huysuz olduğunu biliyordum. dün gece 10’da yatağa girmemiştim, ışığım gece 1’e kadar yanmıştı. alakası yoktu ama bunu biraz “ohh eeg’m iyi çıktı, yaşasın eski hayatım” gibi algılıyordu. bir de birkaç gündür kola kutularına anlamlı anlamlı bakıyordu. zaten kesin bir yerden vuracaktı ama gece yapmadı, herhalde gece uykumuz kaçmasın diye sabaha bıraktı. bekliyordum aslında bu sabahı, hiç sürpriz olmadı bana. artık hislerim de değişti, kötü şeyleri çok önceden hissediyorum. kavgamızı nerdeyse saatine kadar bildim!

ben sabahları yoğurda çilek ve böğürtlen doğrayıp kahvaltı yapıyorum. bu sabah bunu hazırlarken “sabah sabah soğuk yoğurda soğuk meyveleri döküp yiyorsun, sonra boğazların şişiyor ve hasta oluyorsun” diye bağırdı. ama net bir şekilde bağırdı yani. aslında antipsikotiğin bana verdiği hissizlikle ve hayvanlıkla onu doğduğuna pişman ederdim ama zorladım kendimi “canını bağışlıyorum, git, kaç kurtar kendini” diyerek içimden sustum. ayrıldım evden.

iş yerinde ise başka bir sürpriz bekliyordu. bu sabah 9’da toplantı yaptık ve arkadaşımızın kaybından dolayı 1 gün çalışmama kararı aldık. herkesin morali aşırı bozulmuştu, insan odaklı çalıştığımızdan bizim aynı anda üzülme, yas tutma gibi bir durumumuz yok. tam içimden eve gidip uyuma hayalleri kurarken becca “sen de bu 1 günlük sürede benim çocukkalplimi bul ve geri getir, bu gözünde gördüğüm kişiden hiç hoşlanmıyorum” dedi. dün de lafı koymuştu ama hırsını alamamıştı anlaşılan. ona da sustum. “bu kalbimi ilk kırışın” bakışı atarak ayrıldım iş yerinden.

zaten dün gece iyi uyuyamamıştım, derin uykulara dalıp sevdiğim diyarlara gitmeyi deneyeceğim şimdi. odamın kapısını ve telefonu kapadım. en sevdiğim kareli pijama altımı giydim, ayımı yanıma aldım. tek eksiğim beyaz gürültü, biraz yağmur yağsa süper olurdu ama onu da perdelerimi ve kepenklerimi kapatıp bilgisayarım sayesinde yapay bir şekilde yaratacağım.

bugün kimseyi kırmadım ama bu sefer de ben paramparça oldum ve bugün benim için öğle saatlerinde bitti.

whatever,

çocuk kalpli.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.