define dancing.

ne zaman güne, thor’un gökten şimşekleri toplayıp yere vurması gibi başlayacağım desem o gün çekici kaldıramıyorum. herhalde dünkü anma günü şenlikleri de biraz neden oldu buna. böyle eğlenceli günlerin ardından büyük bir yıkım oluyor sonraki gün. hiçbir şey yapasım gelmedi. motivasyonum sıfırdı. bugün insanlığa tek katkım geri dönüşüm yığınımı çocuklara vermek oldu. burada yaz aylarında çocuklar harçlıklarını çıkarmak için evlere uğrayıp içecek şişe, kutu veya plastiklerini alıp onları marketlerde paraya dönüştürüyorlar. amerika’da her aldığınız içecek için geri dönüşüm ücretini peşin veriyorsunuz. (mesela 10 tane kutu kola 5 dolarsa, 1,5 dolar da kutularına ödüyorsunuz, sistem recycle’ı zorunlu kılıyor) bizim içinde iyi, çünkü eşimde ben de üşendiğimizden 2 ay biriktiriyoruz onları, garaj bir yereden sonra çöplüğe dönüyor. gelsin alsınlar, hem onlara hem bize iyilik.

yarın beyzbol (aslında softball ama öyle yazınca kimse anlamıyor) sezonumu açıyorum. umarım işten sonra gidip biraz sopamla deneme yapabilirim. aslında vuruş anı ile ilgili bir sıkıntım yok. yıllarca masa tenisi oynadığım için topa refleksim çok güçlü. lakin ani depar atma sırasında kasım çekiyor. 100 kere “birden fırlama” uyarısı almama rağmen, yine vuruştan sonra depara kalkıyorum. konu spor olunca kaybetmeye tahammülüm yok sanırım. benim tuttuğum veya oynadığım takım mutlaka yenmeli. yoksası yok. küçükken maçları kaybettiğimde ağlardım, şimdi direk pislik çıkarıyorum.

çok da iyi biri değilim sanki? hehe.

sabah eşimle de biraz tartıştık. beyzbol sezonu açıldı bir de amerika’da her yıl kanserli çocuklar için haziran ayında düzenlenen bir bisiklet aktivitesi var. dünyadaki diğer bağış kampanyaları gibi yaptığınız bir spor hedefi karşılığında bağış topluyorsunuz. bunun için 100 mil yapacağımı duyunca olay çıkardı. henüz o kadar iyi olmadığımı düşünüyor. aslında bu sene yapmayacaktım ama görünce dayanamadım. geçen yıl 200 mil denemiştim ama o sıcakta o bile zor gelmişti. şimdi bir de hastayım. haklı ama yapmak istiyorum, yapmazsam üzüleceğim, eksik hissedeceğim. başlamasına 3 gün var ama insanlar şimdiden uygulama üzerinden birbirleri ile iletişime geçip gruplar kuruyorlar.  size yakın yaşayan insanlarda birlikte pedallayıp güzel dostluklar kuruyorsunuz. çocukluktaki gibi bir his veriyor. sizin de öyle miydi bilmem, büyüdüğüm mahallede tüm bisikletliler hep birlikte gezerdi. burada da bu aktivite sırasında 5-10 kişi birlikte pedallayıp savaş kahramanı edasıyla geziyorlar, çok bilinen bir aktivite olduğu için arabalar korna çalıyorlar gördüklerinde. polis de bu uygulama üzerinden grupların yol haritalarına ulaşıyor ve elektrikli panolarda bisiklet grubu uyarısı veriyor. hatta bazen 3-4 devriye yolluyorlar yol üzerine. sürekli yanınızdan geçerek sizi koruyorlar. (amerika’da bisiklet yolları olmasına rağmen bisiklete araba çarpması sonucu ölenlerin sayısı ne yazık ki hiç az değil) 2015’ten bu yana 16 milyon dolar gibi bir rakama ulaşılmış ve her sene katılım daha da fazla oluyor. bağış da öyle. umarım herkes sağ sağlam hedeflerine ulaşır. ben de bir yerlerde düşmem.

merak edenler için: the great cycle challenge

içimdeki enerjiyi sonuna kadar harcayacağım bir yaz olmasını istiyorum.

nolur böyle olsun…

her şeyiyle hiç olmayan bir gündü. salıları hiç sevmem zaten. en iyisi oyun odasına inip birkaç lego’nun kafasını kırayım.

okuyan herkese mutlu geceler,

çocuk kalpli.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.