may 19.

şampiyon olduk ama ben karşılaşmanın ikinci yarısını izleyemedim. ilk yarısında ağlamaya başlayıp kötüleşince eşim nörodol verdi. kaldıramadım yani bu heyecanı yine. neyse en azından herhangi bir kriz geçirmedim. uyudum 4-5 saat. sadece herhangi bir şey hissedemiyorum şu an, ne sevinç ne heyecan. tüm hislerim kaybolmuş durumda.

iyi de oldu sanırım dün gece gene zaman yolculuğu yapmıştım. nörodol almasam detaylarını yazardım ama şimdi aklıma gelmiyor, sadece yine en sevdiğim şeyin yanındaydım yazmam yeterli sanırım.

yine kendimi tutamayıp gidip onun günlüğüne ne olur geri dön, dayanamıyorum artık, geri dön. zamanım doluyor benim. bu hayata daha çok dayanamam, bunu benim kadar iyi biliyorsun yazdım. instagram hesabı açmadım bu sefer, çünkü beni bloke ettiğinde ona karşı olumsuz hislere sahip oluyorum. öyle bir sevgi bu, öyle bir tutku bu. ama bir süre düşünmezsem ve rüyamda yanına gitmezsem çok daha iyi olacak benim için.

bir sabah uyandığımda aklımı yitirmekten korkuyorum. ya da bir daha uyanamayacak kadar hastalanacakmışım gibi geliyor. çok dağıldığımı hissediyorum. çok yoruyor bu yolculuklar beni. daha sonra yeniden yapmak istiyorum ama şu ara değil.

annemler de gitti zaten.

en iyisi uyumaya kaldığım yerden devam edeyim.

herkese mutlu geceler ama galatasaraylılara daha mutlu geceler!

sevgilerle,

çocuk kalpli.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.