the road most traveled.

güne çok iyi başlıyorum bazen, gelecek günün sevinci daha güneş doğmadan içime doğuyor sanki. bugün öyle uyandım ve uyandığımda yeni bir instagram mesajı aldım;

“yaş aldıkça gençleşip güzel görünüyorsun bunun için nerede ne yaptığını çok merak ediyorum” diyor.

tam sığır gibi yatıyorum yazacaktım dedim şimdi şu güzel ortamı bozmayayım. çoğunuzun bildiği gibi normal bir insana göre daha uzun uykular uyuyorum, çünkü bunu seviyorum, bilmiyorum ne kadar iyi veya öncekine göre nasıl görünüyorum. sanırım iyi görünmeye biraz yardım ediyor uyumak. ama hani bir karikatür var ya karşınızdaki size güzel bir iltifatta bulunuyor sizde içinizden”bir şey söyle bir şey söyle” diyorsunuz ve devamında ağzınızdan sadece “teşekkür etmek” çıkıyor.

“teşekkür ederim” dedim.

anlamı, senle ben lisede kalalım lütfen. yine de yüzüme kocaman bir gülücük kondurdu ve mutlu etti. her neyse, bu mesajın hemen ardından duşumu aldım ve erkenden kiliseye gittim. galatasaray maçının olduğu günler gitmiyorum aslında ama son zamanlarda çok aksattım, böyle zamanlarda erkenden gidip göz boyayıp ayinin sonunu beklemeden kaçıyorum. bugün de kaçtım ama birkaç kişi yine lafa tuttu,  maç başladığında ben hala kilisedeydim, sonra dedim yolda kırmızı ışıklarda twitter’dan pozisyonlara bakarım. allahım bir tane mi kırmızı yanmaz, hep yeşil. böylece heyecanım giderek arttı.

eve geldim maçı açtım, nerdeyse devre olmuş 0-0. moralim bozuldu yorumları okumaya başladım, aslında sabah doğru dürüst kahvaltı yapmamıştım eve gelince yemeyi planlıyordum ama twitter’ı okumaktan yapamadım. devre başladı. yok bir türlü o atmak zorunda olduğumuz gol gelmedi.

83. dakikaya girdiğimizde gözlerim dolmuştu artık. kalbim de deli gibi çarpıyordu. bir yandan maçı kapatmak istiyordum çünkü evde tek başımaydım eğer olası bir kriz geçirirsem bu sefer kimse yardım edemeyeceğinden geberip gidecektim, bir yandan da içimde gol atacağımıza dair bir inanç vardı.

bu anın üzerinden 10 dakika daha geçti sonra ben yerlere baktığımda yerlerin kaydığını gördüm. o andan itibaren maçı bırakıp sadece kendime moral vermeye başladım. dedim epilepsi krizi uyarısı değil bu hiçbir şey yemedim, tansiyonum düştü. gidip çikolata yemek için ayağa kalktım birkaç adım ve attım gol oldu. golü göremedim duydum. müthiş bir enerji ve mutluluk patlaması yaşadım o an. gittim geldim derler ya, karışık duygulardı ama hayatımdaki en güzel gol anlarından biriydi. çok güzeldi ama bir daha nolur böyle bir şey yaşamayalım dedirten cinsten bir goldü. allaha şükürler olsun!!

sonra nabzım da yoluna girdi.

her şey yoluna girecekken az kalsın yine başa dönecektim. bu sefer sakinleştirici yapmazdı doktor, sakinleştirici iğne öyle sık sık yapılan bir şey değildir, bu sefer hastaneye alırdı. amerika’nın en kötü özelliğinden biri de psikiyatri doktorlarına “involuntarly admission” hakkının tanınması, yani doktorun tek bir sözü ile bir yere kapatılabiliyorsunuz. girdi mi de zor çıkıyorsunuz.

amerika süper ya, hayallerim amerika ya. oldu. görürsem ilk kendime söylerim bunu. nelerle uğraşıyorum burada bilseniz…

türkiye’deyken daha iyiydi bu şeyler. stres doldum bugün yine. aslında kendime güvenmem lazım şu an epilepsi krizi geçirmemek için her gün lamotrigine(lamictal) kullanıyorum, bunun yanında sakinleştici özellikleri bulunan eszopiclone(imovane) ve citolapram(cipram) da kullanıyorum. bendeki biraz panik bence, artık kriz geçirmem imkansız.

her şey iyi olacak. iyi olmak zorunda. iyi olmak zorundayım. umarım bir daha golü son ana bırakmayız. olmayacaksa da en başından olmasın bir şeyler, mesela haftaya yenilelim, bir sürü gol yiyelim bitsin gitsin bu sene ama umut uzamasın, uzarsa da bizi sevinçsiz bırakmasın. hani olmamasına razıyım, olur gibi olup da olmaması sorun derler ya.

aynen o. ama şunu da biliyorum ki galatasaray sona girerse son anda kaybetmez, bu bizim en iyi bildiğimiz yol.

ne gündü yahu…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.