full speed.

3. gün…

kendime tam yol ileri komutu verdim, doktora söz verdiğim gibi gün içerisinden 1 saniye bile kafamı yastığa koymuyorum, ayrıca 3 gündür dışarıda yememize rağmen tek bir bira bile içmedim. bu şekilde devam ettiğim sürece her zaman en düşük dozda şu an aldığım tedaviye devam edebileceğim. böylelikle kalçadan da sakinleştirici yemeye bir daha ihtiyacım olmayacak. ayrıca yoğun stres anlarımda bilincimi de kaybetmeyeceğim. en iyisi bu oldu çünkü gerçekten çok zorlandım 2019’un ilk günlerinde.

3. 13. ve 31. günleri kendime hedef seçtim, bunlar aslında benim enerji kapılarım. hayatımdaki her şey bu numaralar üzerinden gerçekleşiyor. bir şekilde yukarıda yazdığım gibi bugünlere ulaşırsam her şeyin çok daha iyi olacağına inandım bir şekilde. bugün 3. gün. ama en zoru 3’tür. çünkü ilk günler her zaman en zor olanlardır.

dışarısı -20 derece ve hayatımda görmediğim kadar kar yağıyor. ayrıca hayatımın da en soğuk günlerini geçiriyorum. öyle büyük bir şok etkisi yapmadı bende soğuk, ben soğuğu her zaman sevmişimdir. ama 0 derece’ye “a hava bugün güzel çıkıp yürüyüş yapayım” demek de çok ayrı bir seviye. gerçekten 0 dereceye sıcak diyorum artık, çünkü michigan öyle bir yer. her şey donmuş bir vaziyette. soğuk hava üzerinize yapışıyor. dışarı çıktığınızda üzerinizdeki kıyafetler bile donuyor resmen, içeri girdiğinizde ilk iş onları ev kıyafetleri ile değiştirmezseniz evde donmaya başlıyorsunuz.

evdeki ısıtma sistemini de bir türlü çözemedik, yatak odalarımızın bulunduğu üst kat aşırı ısınıyor ama günlük vaktimizi geçirdiğimiz giriş katı soğuk her zaman, çamaşırhane ve oyun odamızın bulunduğu bodrum katı ise buzlar ülkesi gibi. oyun oynamaya inesi gelmiyor insanın. tam tersi olsa hayatımız kurtulacak. yatak odasının soğuk olması her zaman iyi bir uykuya işarettir, hatta ben üstüme hiçbir şey giymem yatarken, sadece pijamanın altını kullanırım, vücudum ne kadar soğuk olursa o kadar rahat uyuyorum. ama şu an terden gece uyanıp cam açıyorum. sanırım bugünden itibaren odamdaki fanı tamamen kapatacağım.

çünkü uykum her zaman hayatımdaki en önemli şey. yaratıcı uykularımda onarıyor hayatımı, oradan teselli veriyor bana sanırım. yoksa zaten aranızda değil 34 yıl onun yarısını bile yaşayamazdım. ben günün sonunda uyuyacağımı bildiğim için bu hayata katlanıyorum. ödülüm uyku, her zaman da öyleydi.

 

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.