whatever.

dünü hayal meyal hatırlıyorum, ilk uyandığımda bir bardak portakal suyu ile karşımda belirmiş bir rebecca vardı. onu bana zorla içirip tekrar uyumama izin verdi. akşam biraz konuştuk. din görevlisinden çok yakın arkadaş gibiydi. onunla konuşmak bana iyi geldi. bugün uyandığımda ise eşim de seyahatten dönmüştü ve yatağın üzerinde harika hissediyordum, tüm bedenim yumuşamış gibiydi, yatakta kahvaltı yapıp tüm gün tadını çıkardım, hiç yataktan çıkmadım.

arada bir bu iğneyi kesinlikle tatmalıyım. zihnim boşaldı. şu an bulutların üstünde gibiyim. ayrıca sonu hastanede de bitmedi bu sefer. evimde yardım alabildim. şu an sanırım pozitif bir şeyler bulmaya çalışıyorum kendime teselli vermek için. beni seven ve önem veren iki insanın dışında aslında hiç iyi bir şey olmadı. whatever.

rebecca’nın dediği gibi, bildiğim hayat ailem dışında geride kaldı, geçmişte yaşadıklarım artık beni ne telaşlandırıp ne de üzmeli. burası huzurun ülkesi, burası mutluluk, burada her sabah yeni dünyaya uyanıyoruz biz…

geçti çocuk kalpli, geçti…

 

 

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.