3rd.

3 günü başarılı ile geride bıraktım. günün büyük bir kısmında uyumuyor olmam olanları daha çok düşünmeme ve anlandırmaya sevkediyor sanki. yazdığım notları okurken buluyorum bugün kendimi. kardeşimin düğününde bilincimi kaybettikten sonra hep sözlerimde “ben sanki artık başka biriyim, olanların önemi yok gitmek istiyorum, her şeyden vazgeçen bencillik” gibi sözlerin nedenini sanırım bir yere bağlayabildim sonunda. düğündeki bilinç kaybımda rüyamda gördüğüm şeyleri hatırlamıyorum ama şu an rüyalarımda içinden geçtiğim kapının o sırada açıldığına eminim. bu kapıyı açmam benim aydınlanmama neden oldu. başlarda yaşadığım durumun depresif yönünden dolayı olanları yanlış algıladım. öleceğimi düşündüm. aslında bu hayatta başıma gelebilecek en güzel şeylerden biri geldi…

bu günlük silmediğim tek günlük olarak hayatta kalsın istiyorum. ben bu yazacağım cümleleri hep kendi deneyimlerim ile elde ettim, başkalarının düşüncelerinden hiç etkilenmedim, tam tersi onlar benzeri şeyleri anlattığında yaşadığım şeyin başkaları tarafından da yapılıyor olması canımı sıktı. özünde saf çok basit düşünce ile çıkmıştım yola. kaybettiğim birini tek görme şansım rüyalarımdı. sonra kendimi rüyalarımı yönetmenin çok ilerisinde buldum. rüyamdaki hayatım o kadar zevk vermeye başladı ki kendime ölmeden cennetler inşa etmeye başladım. buna ek olarak zamanda seyahat ederek rüyamda geleceğe hep gidebiliyordum ama geçmişe de gidebileceğimi hiç ummuyordum. bu da gerçekleşince birden dünyanın en mutlu insanlarından biri oldum.

bu hayallerden bile fazla. kaybettiğiniz insanları zaman kavramının olmadığı yerlerde çok daha genç halleri ile yeniden bulabilmek, onlarla geçiremediğiniz zamanları telafi edebilmek, uyurken bile kalbinizin birileri için atması kelimelere sığmıyor. çok daha sevinçli sözlerle süslemek istiyorum aslında yazımı ama yapamıyorum. zaman nasıl bir kavram bilmiyorum. rüyada geçen 40 yıl gerçek 5-6 saate denk gelebiliyor. (bir kere tüm ömrüm boyunca hapiste kaldım oradan biliyorum, hep süper şeyler olmadı rüyamda) zaman sanki bu yaşadığımız dünyaya ait bir kavram ve uyurken biz bu zamana dahil değiliz, farklı bir boyutta başka bir zaman var.

“evrendeki tüm düşüncelerden arınmış gibiyim veya herhangi bir düşünce benim olduğum yere ulaşamıyor, ben sanki çok uzak bir yerdeyim. güneşin doğduğunu hiç görmüyorum, ellerim hep karda üşümüş gibi soğuk, rüyalarım bana yalan söylüyor. rüyalarımda ben aslında başka biriyim.”

artık nedenini biliyorum bu sözlerin. ben artık başka biriyim. içinden geçtiğim kapı her zaman olmak istediğim kişiye açıldı. üzücü bir hastane tecrübesi sırasında hayatıma kattığım bu farkındalık sanki yeniden doğmamı sağladı. bu yüzden farklı hissediyorum. farklıyım ve bunu artık seviyorum.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.