autumn.

bugün aslında yatağımdan çıkıp yaşamaya yeniden başladığım ilk gün. 1 aydır zor günler yaşasam da sonunda kendi huzurumu bulmakla son bulduğu için çok mutluyum. bir şey daha var bu son bilinç kaybından sonra ben sanki duygusal anlamda çok gerilere gittim. zaten çocuk kalpliydim ama bu son olaydan sonra 9 yaşımdaymışım gibi gelmeye başladı. bunu da tüm hayat zevklerimin video oyunu, galatasaray maçı, spor şekline dönmesi ile farkettim. bisikletle spor salonuna gidip saatlerce basketbol oynayasım var, basketboldan sonra yüzesim var, yüzdükten sonra koşasım var. bu amerika’ya yeni geldim kilolarının gitmesini de müjdelese de tuhaf hissettiriyor. bugün saatlerce oyun oynadım, oyun yetmedi, başka oyunlar da satın almak istedim, lego’nun gelecek oyunlarına baktım. sonra beynim iyice jelibon kıvamına gelince yüzmeye gittim.

eşim bir süre bu şekilde gitmesinin bana çok iyi geleceğini düşünüyor. işimi kaybetmeme insanlar vah vah gibi tepkiler verirken, o neler görmüş birisi, biraz dinlendikten sonra eskisinden bile iyisini bulacaktır demiş onlara. mutlu etti. benim part time da olsa yine destek olma isteğim var aslında ama bilmiyorum, kendim adıma gerçekten tuhaf bir dönemden geçiyorum, aklım tuhaf şeylerde. yani bugün en çok kafama taktığım şey milli ara oldu. galatasaray’ın bu hafta maçı yok. üzgün hissettiriyor. yine de içimde nerden geldiğini anlayamadığım bir huzur.

 

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.