follow you follow me.

çok basit bir düşünceydi. sadece kendine dışarıdan bakabilmeyi amaçlayan. zamanın 3. yıla vurması mı yoksa ruhen iyileşmem mi neden buna bilemiyorum, son yazdıklarımdan 2 gün sonra kesin kararımı verdim. eşim ile tatilden dönerken son 100 mile’i benim kullanmamı istedi ama ben 300 mile’in nasıl geçtiğini anlayamamıştım bile düşünmekten. nerdesin dedi, dedim burdayım. değilim. burdayım. burdayım. değilim. bunları düşünürken kafam biraz da olsa dağılsın diye radyo’yu açtım. böyle bir anda radyo’da çalan şarkıyı ancak filmlerde beğenirsiniz. şarkıyı ilk duyduğumda şarkıya arif v 216’da arif’in uzay mekiğinin yanına yaklaşıp verdiği “sezen” tepsikinin aynısını verdim.

phill collins?

ya eminim bu adam phill collins. ama ben bütün şarkılarını biliyorum. evet hepsini indirdim eminim. bu şarkıyı duymadım mı ben ya. eşime sorunca bunun phill collins’in genesis’in henüz grup solistiyken söylediği şarkı olduğunu söylüyor.

genesis – follow you follow me.

şarkının bende yarattığı etki şu. özgürlüğe giden yol içimde bulunduğum kafesten çıkmamla gerçekleşiyor ve ben kafesinin sadece kapısını açmıyorum, kafesi de parçalıyorum.

çıkış, arabayı sağa çekiş eline telefonu alış ve her şeyi kaldırış.

bana yeniden yollarda farklı insanlarla koşma sevinci veren bugünü hep hatırlayacağım.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.