way to vermont.

birkaç gün öncesine kadar bu ayı boşa harcadım, tek dikili ağacım yok diye kendime söyleniyordum. ama yarın göl evimize, perşembe günkü softball maçımızda homerun yaptıktan sonra bugün de ehliyet sınavını geçmenin huzuru ile gidiyorum. bu sabah resimlere şöyle bir baktım da göçmenler ve çocuklar için süper aktiviteler yapmışız aslında. yani olmuş aslında bu ay, sadece ne yaptığımızın farkına varamayacak kadar yorgunmuşuz.

eşim bu sabah biraz öfkeli. temmuz ayı boyunca bizi kavuran güneş tatile çıkacağımız gün amerika’yı terketmiş durumda. hava 20 derecelerde ve 10 gün içerisinde ısınma olmayacak. gölde ne kadar yüzebiliriz diye söyleniyor. ben de ne güzel işte champagne breakfast yapar kitap okuruz diyorum. onu arka bahçemizde de yaparız diyor. “bir kere sofistike bir yaklaşım göster be adam!” diye bağırmak gelse içimden susuyorum.

annem olmayacağım, hayır annem olmayacağım. yazarken de gülüyorum.

dün gece rüyamda doğduğum bir şehirde bir tatlıcı vardı, aynı zamanda çok güzel oyuncaklar satıyordu, bir de elimde gazozum vardı tadı muhteşemmiş. tam içecekken uyandım. bu mutluluk veren bir andı çünkü rüyalarımda bu saflığı yakaladığım an diğer evrenlere kapılarım açılıyor ve rüyayı istediğim gibi yönetebiliyorum.

özledim. iyi de olur. hep iyi gelmez bu bana zaten…

çocuk kalpli,

northview, grand rapids.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.