Hep 5 Yaşında

13 haziran 1984 günü öğle saatlerinde dünyaya gelmesi beklenen bir bebekken, herkes gibi annemin karnından ayrılmayı başaramamıştım. 24 saat sonra, kalbimin artık atmadığı, doktorların beni annemin karnından alacağı, o tüm ümitlerin kaybolduğu an, sanki birden bire kaderim yazıldı. inadına bu dünyaya gelecektim, ne olursa olsun savaşacaktım, benden tüm ümitlerin kesildiği an bile ben dönecektim. ben hiç beklenmeyendim ve geldiğine en çok sevinilendim…

o 24 saat, ne kadar zarar verirse versin bazı şeylere, ben olduğum şeyi hep çok sevdim. oyuncakları çok sevdim, pijamaları çok sevdim, uyumayı çok sevdim, noeli çok sevdim, film müziklerini çok sevdim. bir de birkaç insanı sevdim işte. çünkü koskoca bir ömrü geçirip onları hiç sevmemek olmazdı. onlar o kadar güzeldiler.

bense hep 5 yaşımdaydım.

oyuncakları, pijamaları ve noel heyecanı ile…

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.